كار سبئيه و رئيس آنها ابن سوداء ماجرايى غير واقعى و موهوم است كه اخيراً جعل شده است ، و آن به هنگامى باز مىگردد كه شيعه با ديگر فرقههاى اسلامى چالش داشت ، و دشمنان شيعه بر آن بودند تا پاى عنصرى يهودى را به بنيان اين مذهب باز كنند تا خصومت ورزى با اين مذهب را تشديد كنند و بديشان خدشه وارد سازند ( على و بنوه ، ص 98 ) .
نمىتوان در صحّت پارهاى از رواياتى كه نويسنده به آنها بر وجود عبداللّه بن سبا استدلال كرده است ترديد كرد ؛ رواياتى كه دلالت بر وجود عبداللّه بن سبا به سان شخصيّتى حقيقى دارد ، و اينكه او ادّعاى خدايىِ اميرالمؤمنين عليه السلام كرد و حضرت عليه السلام او را كشت .
ليكن ما در اخبار و آثار معتبر كه در كتابهاى فريقين آمده ، دليلى نيافتيم كه عبداللّه بن سبا در پديد آوردن آشوبى كه در زمان عثمان روندى شتابنده داشت دست داشته است و مردم را بر عثمان شورانده و به تشويق ايشان برخاسته ، يا اينكه وى مردى سياه پوست و يهودى بوده كه در زمان عثمان اسلام آورده و به رجعت و برترى اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام و شايستهتر بودنِ او به خلافت و جانشينى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و ديگر مقوله هايى باور داشته كه روايات سيف بن عمر تميمى ، دروغپرداز جاعل به دو نسبت داده و طبرى و ديگر مورّخان از او نقل كردهاند . آنچه اخبار و آثار معتبر در كتب اهلسنّت ، جز از طريق سيف بن عمر ، به دست رسيده اين است كه عبداللّه بن سبا مردى دروغپرداز بوده و بيش از اين چيزى را به اثبات نمىرسانَد .
كتابهاى شيعه به ويژه كتاب اختيار معرفةالرجال معروف به رجال
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 29
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٢٩