نويسنده همچنين مىگويد : زراره نمىميرد مگر سرگردان و ملعون ( ص 134 ) .
پاسخ او اين است كه حديث مذكور نيز سندى ضعيف دارد ، زيرا در اين سند نام جبرئيل بن احمد يا همان فاريابى ديده مىشود كه همانگونه كه گفته آمد ، موثّق شمرده نشده است .
نويسنده همچنين روايتى را از امام صادق عليه السلام مىآورَد كه فرموده است : به خداى سوگند اين زرارة بن اعين از كسانى است كه خداوند در كتاب گرانسنگ خود چنين توصيفشان كرده است : « وَقَدِمْنا إلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هباءً مَنْثُوراً » « 1 » ( رجال كشى ، ص 136 ) .
پاسخ به نويسنده چنين است كه اين روايت نيز سندى ضعيف دارد ، زيرا مرسل است و در سند آن نام جبرئيل بن احمد ديده مىشود كه پيشتر پيرامون او سخن گفته شد . نيز نام على بن اشيم در آن است كه همان على بن احمد بن اشيم است كه موثّق شمرده نشده و شيخ طوسى صراحتاً او را مجهول مىخوانَد و شمارى از علماى ما او را ضعيف شمردهاند « 2 » .
موسى بن جعفر نيز در كتب رجالى توثيق نشده و او در شمار جماعتى است كه هيچ يك از آنها موثّق شمرده نشده است .
هامش
( 1 ) - فرقان / 23 ؛ و به هرگونه كارى كه كردهاند مىپردازيم و آن را [ چون ] گَردى پراكنده مىسازيم .
( 2 ) - المعتبر ، ج 1 ، ص 292 ؛ المهذّب البارع ، ج 1 ، ص 182 ؛ مسالك الافهام ، ج 3 ، ص 394