شنيدم كه مىگفت : از ابوجعفر شنيدم كه مىگفت : نام ابوحنيفه عتيك بن زوطره بوده و سپس خود را نعمان ناميد و پدرش را ثابت خوانْد .
از محمّد بن ايوب ذارع آمده است كه گفت : « از يزيد بن زريع شنيدم كه مىگفت : ابوحنيفه نبطى بوده است » ( تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 324 و 325 ) .
نويسنده مىگويد : زراره مىگويد : « به خدا اگر آنچه را از امام صادق عليه السلام شنيدم بازگويم ذكور مردان بر چوب باد مىكنند » ( رجال كشى ، ص 123 ) .
او در حاشيهء همين جا مىگويد : اين اتهامى است به امام جعفر صادق و مقصود او آن است كه امام صادق دربارهء مسائلى شرمآور با او سخن گفته كه شهوت مردان را چنان بر مىانگيزد كه هنگام شنيدن آن خويشتندارى نتوانند ، مگر آنكه شهوت خود را - اگر چه بر چوبى - فرو ريزند .
پاسخ وى آن است كه با چشمپوشى از سند اين حديث ، مقصود از اين سخن آن است كه « ذكور مردان بر چوب باد مىكنند » ، يعنى ذكور مردان - به مفهوم مردانِ قوى - از باب اضافهء صفت به موصوف ، بر چوب باد مىكنند ؛ يعنى به صلّابه كشيده مىشوند و رها مىگردند تا بدنشان باد كند .
اين مفهوم ، همان است كه سيّد بن طاووس نيز آن را آورده . او مىگويد : شايد مفهوم اين سخن حضرت « ذكور مردان بر چوب بلند مىشود » آن است كه آنها را به صلّابهاى از چوب كشيده بودند
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 253
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٢٥٣