كه چهار تن از مردان اصيلى هستند كه در حلال و حرام خدا امين اويند و اگر اين چهار تن نبودند آثار نبوّت از ميان مىرفت و محو مىشد » ( اختيار معرفة الرجال ، ج 1 ، ص 398 ) .
و صحيحهء سليمان بن خالد كه مىگويد : از امام صادق عليه السلام شنيدم كه مىفرمود : جز زراره و ابوبصير ليث مرادى و محمّد بن مسلم و بُرَيد بن معاويه عجلى كسى ياد ما و احاديث پدر ما عليه السلام را زنده نمىدارد ، و اگر اينها نبودند كسى نمىتوانست آنها را استنباط كند . اينان پاسداران دين و امينان پدرم عليه السلام در حلال و حرام خدايند و ايشاناند سبقت جويندگان به سوى ما در دنيا و در آخرت .
بگذريم برخى از رواياتِ ديگر حاكى از آن است كه آنچه از امام صادق عليه السلام در نكوهش زراره و ديگر راويان بزرگ رسيده به سبب حفظ جان ايشان بوده تا نگاه سلاطين ستم بديشان توجّه نيابد و در پى آن آزار و آسيبى به ايشان نرسد .
يكى ديگر از اين روايات صحيحهء عبداللَّه بن زراره است كه گفته :
« امام صادق عليه السلام به من فرمود : از سوى من به پدرت سلام برسان و به او بگو اگر من عيب تو مىگويم در حقيقت از تو دفاع مىكنم . مردم و دشمنان به سوى كسى شتاباناند كه ما او را به خود نزديك داشتهايم و جايگاهش را ستودهايم ، تا مگر به كسى كه او را دوست مىداريم و به خويش نزديك كردهايم آزارى رسانند و آهنگ او مىكنند ، زيرا دوستش داريم و به ما نزديك است و مىخواهند بر او آسيب رسانند و خونش بريزند و هر كه را از او عيبجويى كنيم مىستايند . من عيب تو مىگويم ، زيرا تو [ به نزديكى ] و گرايش به ما آوازه يافتهاى » ( اختيار
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 259
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٢٥٩