با ثبوت اين اخبار گريزى نيست مگر آنكه حكم به حليّت نكاح متعه كرد و ديگر با ثبوت دليل در كلام نيازى به دليل عملى نداريم .
اهلسنّت اجماع دارند كه پيامبر صلى الله عليه و آله در يكى از جنگها نكاح متعه را حلال كرد و سپس حرامش گردانْد ، و از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل نشده است كه متعهاى كرده باشد و اين به حليّت متعه در آن هنگام خدشهاى وارد نمىكند .
نويسنده پنداشته است كه مفاسدِ مترتّب بر متعه فراوان و داراى جوانب گوناگون مىباشد كه از آن جمله است مباح شدن متعه زن شوهردار به رغم آنكه چنين زنى در حريم مردى ديگر است و اين بدون آگاهى شوهر او صورت مىپذيرد ، و در چنين وضعى شوهرها از زنهاشان ايمن نخواهند بود و زن بدون آگاهى شوهر متعه مىشود .
پاسخ به نويسنده چنين است كه متعهء زنِ شوهردار به هيچ رو جايز نيست و از امور حرامِ شناخته شده است و بىهيچ سخنى زنا شمرده مىشود .
رفتارهاى خطايى كه برخى روسپيها به نام متعه بدان مىپردازند و به گمان خود متعهء مرد ديگرى مىشوند چيزى جز فحشا نيست ، زيرا او زنى است كه از مردى به مرد ديگر انتقال يافته است ، يا زناى برخى از زنان شوهردار كه به نام متعه انجام مىدهند هيچ يك در شريعت صحيح پيوندى با متعه ندارد ، زيرا همهء اين رفتارها همان زناست كه متعه ناميده شده و نام ، حقيقت آن را دگرگون نمىسازد و زنا را به متعه بدل نمىكند .
همان گونه كه آشكار است نكاح دائم نيز دقيقاً چنين است .
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 108
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص١٠٨