آن خود ساختند ؛ آنها بيش از ششصد تن از تبعيديان را به قتل رسانده و سايرين را ، كه از سرزمينشان بيرون رانده بودند وادار كردند كه به آرگوس پناه برند . چنين بود شوربختىهايى كه شهرهاى پلوپونز را از تابوتوان انداخته بود .
374 - 373 پ . م 41 .
( 1 ) هنگامى كه سوكراتيدس « 1 » آرخونت آتن بود ، روميان به جاى كنسولهاى پيشين ، چهار تريبون نظامى را به نامهاى ك . سرويليوس ، كورنليوس و اس . پ . پاپيريوس « 2 » ، منصوب كردند .
در اين سال ، اردشير پادشاه ، به سوى مصريان - كه عليه پارسيان علم طغيان برافراشته بودند - لشكركشى كرد . فرماندهان اين لشكركشى عبارت بودند از فارناباز كه فرماندهى سپاهيان پارسى را عهدهدار بود و ايفىكرات آتنى كه فرماندهى سپاهيان مزدور را - كه شمار آنها بيست هزار تن بود - بر عهده داشت « 3 » : پادشاه ، وى را نزد خويش فراخواند و فرماندهى سپاهيان مزدور را به وى سپرد ، زيرا او از توان جنگى بالايى برخوردار بود .
( 2 ) فارناباز چندين سال را صرف فراهم كردن تداركات جنگى كرد ؛ ايفى كرات با ملاحظهى شور و حرارت فارناباز در گفتار و سستى وى در كردار ، آشكارا به وى گفت كه از ديدن اين همه شور و حرارت در گفتار و كاهلى در كردار غرق حيرت شده است . فارناباز وى را پاسخ گفت كه گفتارش از آن خود اوست ، ولى كردارش به كردار شاه بسته است .
( 3 ) سپاه پارس در شهر آكه « 4 » متمركز شد . بربرهايى كه فارناباز بر آنها فرمان مىراند دويست هزار تن بودند ؛ ايفى كرات مزدوران يونانى را كه شمارشان بيست
هامش
( 1 ) .Socratides( 2 ) .Sp . Papirius( 3 ) . ر . ك به : بند 29 ، 4 ؛ براساس نظر نپوس ( ايفى كرات ، 2 ، 4 ) مزدوران 12 هزار تن بودهاند و نه 20 هزار تن .
( 4 ) . سنژاندارك امروزى