است وآنگاه كه امام به سوى عراق يا إيران رهسپار مىشود ودر منطقه شقره يا
شقرات كه احتمالا اردوگاه سپاه حضرت است ، فرود مىآيد . خبر مىرسد بار ديگر
مردم مدينه دست به اقداماتى در مخالفت با حضرت زده ونماينده منصوب
امام ( عليه السلام ) در مدينه را به قتل رساندهاند . امام ( عليه السلام ) به مدينه بازمىگردد وبيش از
كشتارى كه لشكر أموي در واقعه مشهور " حره " از مردم مدينه داشت از آنان به قتل
مىرساند ومجدداً مدينه را تحت فرمانروائى خود درمىآورد . شمار كشتگان حرّه
با توجه به منابع تاريخي ، بيش از هفتصد شهيد ذكر شده است اما انقلاب وشورش
حرّه عليه يزيد بن معاوية بعد از قيام امام حسين ( عليه السلام ) اتفاق افتاد وانقلابى بود بر حق
ومشروع . بر خلاف طغيان أهل مدينه بر ضد امام مهدى ( عليه السلام ) . وتشبيه اين دو حادثه
به يكديگر صرفاً به جهت تعداد كشتهگان آن حادثه است .
صاحب كتاب " يوم الخلاص " در ص 265 بخشي از روايت سابق در تفسير
عياشى را آورده واز آن چنين استفاده كرده كه حضرت فقط هنگام ورود به مدينه
درگير نبرد خواهد شد . . . در حالي كه ملاحظه مىكنيد اين روايت بعد از ورود
امام ( عليه السلام ) به مدينه از دو نبرد خبر مىدهد . رواياتِ كتاب يوم الخلاص نياز به دقت
وبررسى دارد ، زيرا مؤلف آن به خود اجازه داده كه روايات را جزء جزء نموده
واجزاء بعضي را به برخى ديگر ضميمه نمايد ، آنگاه آن روايتِ تركيب شده را به
مأخذى نسبت دهد كه تنها بخشي از روايت ، يا مشابه آن ، در مأخذ آمده است !
احتمال دارد هنگام ورود حضرت به مدينه عناصر باقي مانده حكومت ويا
نيروهاى سفيانى ، مقاومتى از خود نشان داده يا نبردى بين آنان واقع شود وامام ( عليه السلام )
بر آنان پيروز گردد .
ولى من روايتي كه نشانگر اين درگيرى باشد نديدم ، اما روايتي يافتم كه به
رضايت أهل مدينه از حضور حضرت وعدم مقاومت آنها در برابر امام ( عليه السلام ) اشاره
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — صفحة 298
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص٢٩٨