عبد الله ، حاكم حجاز واختلاف در مورد جانشين أو ودرگيرى بين قبايل حجازي بر
سر حكومت ، بوجود خواهد آمد .
اين اختلافات موجب تضعيف حكومت حجاز شده وبه حضرت فرصت
مىدهد كه نهضت خود را در مكّه آغاز وشهر را آزاد وحاكميت خود را بر آن تثبيت
كند .
در اين مرحله ، وقتي حكومت حجاز ، خود را از شكست نهضت حضرت عاجز
مىبيند ، مستقيم ويا توسط دولتهاى بزرگ ، سفيانى را وارد ماجرا مىكند . آنگاه
سفيانى ، نيروهاى خود را نخست به مدينه منوره وسپس به مكة مكرمه گسيل
مىدارد . در اين هنگام حضرت به مسلمانان وبه مردم جهان اعلام مىدارد كه در
انتظار وقوع معجزه اى است كه پيامبر ، وعده داده يعنى همان فرو رفتن سپاه سفيانى
به زمين در بيداء نزديك مكة . حضرت اعلام مىكند كه به زودى پس از اين معجزه ،
نهضت مقدس خويش را ادامه خواهد داد .
در برخى روايات آمده است كه فرا خواندن نيروهاى سفيانى به حجاز بويژه مكة
ومدينه قبل از شروع نهضت حضرت اتفاق مىافتد وسپاه سفيانى با هدف
جستجوى حضرت ويارانش وارد مدينه منوره گرديده ودر آنجا مرتكب جنايات
فراوانى مىشوند . در آن زمان حضرت در مدينه بسر مىبرند ، ولى مانند موسى ( عليه السلام )
با حالت بيم واميد از مدينه خارج مىشوند ، سپس خداوند اجازه ظهور حضرت را
صادر مىكند .
روايات شيعه وسنى ، ورود لشكر سفيانى از طرف عراق وشام به مدينه منوره
را هجومى سخت وويرانگر توصيف مىكنند كه هيچ مقاومتى در برابر خود
نمىيابد واو با ياران مهدى ( عليه السلام ) وشيعيان أهل بيت ( عليهم السلام ) در كشتار ونابودى زن ومرد ،
بزرگ وكوچك همانگونه كه در عراق عمل كرده رفتار مىكند ! بلكه مىتوان گفت
عصر الظهور ( عصر ظهور ) ( فارسى ) — صفحة 134
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص١٣٤