راستش اينست كه بخدا سوگند من يكتنه اگر با همه آنها كه روى زمين را يكجا پر كنند روبرو گردم باكى ندارم وهراسى بخود راه ندهم ، من گمراهى آنان را كه در آن افتاده اند وراست كردارى ورهيابى خودم را بچشم دل بينايم ودر يقين بپروردگارم پاى برجا ، وراستى كه من بملاقات پروردگارم بسيار شيفته أم ، وبراستى كه بپاداش نيك أو منتظر واميدوارم ، ولى پيوسته اندوه مىخورم از اين كه سر كارى وپيشوائى اين امّت اسلامى را كم خردان وهرزه هاى آنان در دست گيرند ، ونتيجه اينست كه : مال خدا را كه در بيت المال سپرده شود از آن خود دانند وبدست هم بدهند وبندگان خدا را بردگان خود شمارند ونيكان امّت را به پيكار خونين گيرند وتبهكاران را ياران وهمدستان خود سازند واز آنان بسود خود حزب درست كنند .
زيرا از همين سفيهانست كسى كه در ميان شما مسلمانها نوشابه حرام نوشيده ودر محيط اسلام كيفر آنرا چشيده وحدّ شرعي بر أو جارى گرديده .
واز هم آنها كسانىاند كه اسلام را نپذيرفتند مگر اين كه براي اظهار مسلمانى رشوه ها وعوضها بر ايشان مقرّر گرديد ، اگر اين چنين نبود من تا اينجا شما را تشويق بمقاومت ونهضت نمىكردم وبسستى در كار سرزنش نمىدادم وبجمع آورى وتوحيد نيرو ترغيب نمىنمودم ، وچون سرباز مىزديد وسستى مىكرديد شما را وامىگذاشتم ، آيا نمىبينيد مرزهاى شما رو بكاست است وشهرهاى شما را دشمن گشوده است وكشورهاى شما درهم فشرده وكوچك مىشود وشهرستانهاى شما را بباد غارت مىگيرند ، كوچ كنيد - خدايتان رحمت كناد - براي پيكار با دشمن خود وتنبلى را از خود دور كنيد وزمينگير نشويد تا بكاستى وتباهى اندر شويد وبخوارى تن در دهيد وبهره شما از زندگى پستتر از همه باشد .
وراستى كه دلاور جنگجو بىخواب است ، وهر كس بخوابد وغفلت ورزد دشمن از أو بخواب نيست ودر كمين شبيخون باو است ، والسلام .
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 363
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص٣٦٣