سياسى شيعه پايهگذارى كرد كه در نتيجهى تبليغات مذهبى فاطميون به اسپانيا راه يافته بود . 18 انقلاب فاطمى در شمال افريقا در اوايل قرن دهم ميلادى بر پا شد . عبيد اللّه ( دوران حكومت 297 - 322 ه / 909 - 34 م ) اولين خليفهى فاطمى ، پيرو فرقهى شيعهى اسماعيلى و از اولاد دختر پيامبر ، فاطمه بود . وى با به دست آوردن قدرت ، خود را مهدى خواند ، رهبرى كه با الهامات الهى ، عهد جديدى همراه با عدالت و رستگارى را آغاز مىكرد .
جانشينان عبيد اللّه در طول شصت سال بعد ، دولتى قدرتمند را در شمال افريقا پايهگذارى كردند و از پايتختشان " المهديه " كه امروزه به آن " تونس " گفته مىشود ، بر اين مكان حكمرانى مىكردند . در سال 358 ه / 969 م ، المعز خليفهى فاطمى ، لشكرى را تحت فرماندهى جوهر ، فرماندهى سيسيلى براى فتح مصر روانهى آن ديار كرد . جوهر براى زنده نگاه داشتن ياد اين پيروزى ، پايتخت را به مكان ديگرى برد و آن را قاهره ( بهمعناى هميشه پيروز ) ناميد .
بعد از آنكه معز درباريانش را از مهديه به قاهره برد ، پايتخت جديد فاطميون مصر به سرعت به شهرى عظيم تبديل شد . فاطميون براى تأمين رفاهشان ، مديترانهى شرقى را تحت سلطهى خود گرفته بودند و از راه تجارت با هند درآمدهايى كسب مىكردند ، بنابراين منابع عظيمى را در اختيار داشتند و از اين منابع براى ساخت كاخها ، بناهاى عمومى و دولتى و مكانهاى تعليمات دينى استفاده مىكردند . 19 يكى از مهمترين اين بناها ، مسجد - دانشگاه الازهر بود كه به مركز تفكر شيعهى اسماعيلى تبديل شد .
زندگى سلمى مصادف با حكومت برخى از مهمترين خليفههاى فاطمى بود ، با حكومت قائم ( دوران حكومت 322 - 34 ه / 934 - 46 م ) آغاز شد و به حكومت حاكم ( دوران حكومت 386 - 411 ه / 996 - 1021 م ) خاتمه يافت ،
ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 94
مساهمون: أبي عبد الرحمن محمد بن الحسين السُلمي
ص٩٤