شقيق بن ابراهيم بلخى ( متوفى 194 ) بوده است . ابراهيم بن شيبان هم استاد عايشه دينوريه بود . ( سلمى ، طبقات 5 - 402 ) ، ( حليه ج 10 / 63 - 361 ) ( نقل از كرنل ، 1999 / 148 )
فاطمه بنت احمد بن هانى مصاحب ابو عثمان حيرى بوده و مال خود را نثار وى و يارانش كرده است . ( سلمى ، همان ، 199 ) عايشه مروزيه همسر احمد بن سرى بود و مدتى را در خانه ابو عثمان حيرى گذراند . ( سلمى ، 1999 ، 197 )
فاطمه دمشقى از ديگر زنانى است كه با حضور خود در مجلس ابو الحسين مالكى وى را وادار به سكوت مىكند . پس از اين كه سخنان مالكى به پايان رسيد گفت : يا ابا الحسن خوشسخن گفتى و هنر سخنورى را به نهايت رساندى . آيا هنر سكوت را نيز آموختهاى . ابو الحسن در آن زمان ساكت شد و ديگر بعد از آن سخنى نگفت . ( سلمى ، همان ، 205 )
مرهاء نصيبيه مصاحبت بسيارى از مشايخ را داشته و سلمى نام ايشان را در شرح احوال وى مىآورد . ( سلمى ، همان ، 213 ) وهطيه أمّ فضل نيز ابو عبد اللّه خفيف ، ابو عمرو نجيد و نصرآبادى را ديده بود و مصاحبت ديگر مشايخ وقت كرده بود . همچنين عدهاى از مشايخ فقراء چون امام ابو سهل محمد بن سليمان و ابو القاسم رازى و محمد فراء در مجلس وى حاضر شده و كلامش را شنيده بودند . ( سلمى ، همان ، 227 ) داستان قسيمه و ابو عبد اللّه رودبارى را نيز در فصل پيشين نقل كرديم و گفتيم كه چگونه قسيمه در مجلس سماع صوفيان حاضر شده و بالاپوش را برايشان نثار كرده است .
ملكه بنت احمد بن حيونه به همراه همسرش حسن بن على بن حيونه به حج مىرود و به ديدار شبلى نايل مىشود . شبلى دربارهى ملكه به حسن گفت كه تو مردى و اين زن ولى حال او از تو عظيمتر است . ( سلمى ، 233 )
ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 79
مساهمون: أبي عبد الرحمن محمد بن الحسين السُلمي
ص٧٩