تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ذكر النسوه المتعبدات الصوفيات ( نخستين زنان صوفي ) ( عربي ، فارسي ) — صفحة 300

مساهمون:

ص٣٠٠
تا هواى تهجّد آن را خشك كند . پس آن‌گاه كه از اين فالوده اندكى بخورى از هوشياران خواهى بود و از وسواس دورى خواهى گزيد و در قلب‌هاى مردمان جاى خواهى گرفت و از حيله‌ى زيركان دور خواهى شد . [ اين معجون ] تو را از شر وسواس خنّاس [ قرآن 114 / النّاس 4 ] دور خواهد داشت و در بهشت ، حوريان بهشتى با جام‌هاى شراب گرد تو مىگردند . سپس بيتى را خواند : " آرزوهاى عاشق در ملكوت سير مىكند درحالىكه قلب شكوه مىكند و دل بسيار ساكت است . "
شرح
( 138 ) . ابو الفتح احمد بن حسن بن محمد بن سهل مالكى ( 330 / 941 - 42 ) اصلا از مردم مصر بود اما دورانى را به‌عنوان واعظ در مصر گذراند . او محدث مشهورى بود كه منبع اصلى روايت‌هاى سلمى و اصفهانى است . نور الدّين شريبه مصحح كتاب طبقات الصوفية به اشتباه تاريخ وفات وى را 430 / 1039 اعلام مىكند ، يعنى هجده سال پس از مرگ سلمى ، درحالىكه اسنادى در طبقات الصوفية فاصله سه نسل بين او و بايزيد بسطامى ( متوفى 261 / 875 ) را نشان مىدهد و تاريخ وفات 330 / 941 - 42 به نظر مىرسد درست‌تر باشد . بنگريد همان‌جا ص 68 ( 139 ) . درباره‌ى اين شخص اطّلاعات اندكى داريم ، اينكه او در تأليف كتاب الرهبان بر طريق برجلانى رفته است . وى همچنين كتاب‌هايى درباره‌ى محبت الهى ، خوف و ورع تأليف كرده بود . بنگريد : الفهرست 237 ( 140 ) . تاريخ‌هاى داده شده در اسنادها نشان مىدهد كه ذكّاره بايد در حوالى نيمه‌ى اول قرن سوم هجرى زيسته باشد .