( 42 ) فاطمه دختر عبد اللّه معروف به جويريه
فاطمه مصاحب ابو سعيد خراز بغدادى بود . 128
از على بن سعيد مقرى شنيدم كه از احمد بن حسين مالكى نقل كرد كه گفت از فاطمه بنت عبد اللّه معروف به جويريه شاگرد ابو سعيد خراز شنيدم كه مىگفت : نخستين غمى كه بر دل عارف وارد مىشود او را از هر چيز دور مىكند و اين نشانى از توجه خدا به ايشان است ، تا آنها را با آن نظر از هر چيزى پاك و مطهر گرداند .
و به همان اسناد نقل شده كه فاطمه گفت : از ابو سعيد خراز شنيدم كه مىگفت : از ويژگىهاى عاشق باللّه اين است كه هرگاه دوستى حق در ضميرش جايگير شود ، قلبش را براى انس به او ، شيفتگى به دوستى او و هذيان به يادكرد او بگشايد ، و اين شيفتگى او را از روى آوردن به هر چيز ديگر باز دارد .
و از ويژگىهاى آنكه دلش به شوق الهى دچار شده اين است كه بهرهى خود را از دنيا و آخرت فراموش مىكند و تدبير نفسش را از كف مىدهد و چون مجنون ديگر مزهى خدمت به وى را در نمىيابد . وى در