پاسخ گويم . - م
نبهانى در جامع كرامات اولياء سال مرگ وى را 135 هجرى مىنويسد و محل دفن وى را رأس زيتا در بيت المقدس مىداند . ( البتّه ذكر مىكند كه شايد اينجا محل دفن رابعه عدويه باشد . ) ص 59
آنچه يافعى در روض الرياحين مىآورد همان مطالبى است كه سلمى و ابن جوزى آوردهاند . روض الرياحين ص 191 - م
همچنين بنگريد : صفة الصفوة ج 4 / 300 - 303 نام رابعه بنت اسماعيل همچنين به صورت رايعه ( بنگريد مجموعهى زندگىنامههاى زنان در اسلام ) آمده است . احتمال ديگرى ممكن است وجود داشته باشد و آن اينكه نام وى ربيعه بوده باشد . ربيعه نام يكى از دو شاخهى عربهاى شمال سوريه يا عرب قيسى است ، همان سرزمينى كه رابعه در آن زندگى مىكرده است . قوم ربيعه با قطان يا عربهاى يمنى بر عليه مضرىها ديگر شاخهى شمالى متحد شده بودند . ربيعه و قطان رابطهى نزديكى با يكديگر و ديگر مردم شهرنشين سوريه و عراق داشتند و اعضاى اين قبايل غالبا حاميان تازهكيشان بودند .
آرامگاه رابعه در اورشليم بر روى كوه آليوز در كنار مدفن زن مقدسه مسيحى پلاژياى آنتيوكى قرار دارد . نويسندگان بعدى رابعه بنت اسماعيل را با رابعه عدويه اشتباه كردهاند .
براى مثال بنگريد : طبقات الاولياء ابن ملقن ، تصحيح نور الدّين شريبه ( بيروت 1406 / 1986 ) 408 و جسارت اسلام ، وجدان و تاريخ در تمدن دنيا ج 1 / 227 - 29 و مقالات ماسينيون 154 و الدر المنثور 103 .
Marshall G . S . Hodgson , The Venture of Islam : Conscience and History in a World Civilization ( Chicago , 1977 ) .
شرح
( 91 ) . احمد بن ابى الحوارى در سال 230 / 845 از دنيا رفت . بنگريد يادداشت شماره 10
( 92 ) . ابو يعقوب يوسف بن حسين رازى ( متوفى 304 / 916 - 17 ) مريد ذو النّون مصرى ( متوفى 245 / 859 ) بود . وى تحت نظر احمد بن حنبل ( متوفى 241 / 855 ) مؤسس مكتب فقه حنبلى تعليم يافت . او در زبان عربى صاحب سبك است و مسافرى بوده كه از عراق ، سوريه و مصر ديدن كرده است . حلية الاولياء ج 10 / 238 - 43 و صفة الصفوة ج 4 / 102 - 3 ، همچنين بنگريد كتاب الجنيد 32 - 34
( 93 ) . امير المؤمنين لقب رسمى خلفاى اسلام بوده است .