( 9 ) غفيره عابده « * » 37
از زنان بصره
غفيره مصاحب معاذه عدويه 38 بود .
ابراهيم بن جنيد 39 از محمد بن حسين [ برجلانى ] 40 و وى از يحيى بن بسطام نقل كرده كه گفته است : غفيرهى عابده آنقدر گريست تا نابينا شد . مردى به او گفت : چه سخت است نابينايى . غفيره گفت : محجوب بودن از خداى تعالى سختتر است و كورى دل از فهم مراد خداى تعالى در امرهاى وى دشوارتر و صعبتر است .
هامش
( * ) نام غفيره را جامى و غزالى و ابن جوزى عفيره ضبط كردهاند . ر ك : نفحات الانس ، ص 615 ، احياء علوم الدّين ج 4 / 730 ، اعلام النساء ج 4 / 10 خزينه الاصفياء 410 ، شعوانى هم در طبقات ج 1 / 57 حفيره با حاء آورده كه درست نيست . - م
غزالى در احياء دربارهى او مىنويسد : احمد بن على ( استاد ما ) گفت : از عفيره دستورى خواستيم كه بر او در رويم ، ما را بازداشت ، پس در او لازم گرفتيم ، و چون او بدانست برخاست تا در بگشايد ، پس شنيدم كه مىگفت : اى بار خداى من بازداشت خواهم به تو از كسى كه مرا از ذكر تو مشغول كند . پس در بگشاد ، بر او در رفتيم ، گفتيم : اى پرستار خداى ، براى ما دعا گوى . گفت : خداى عزّ و جلّ مهمانى شما در خانهى ما مغفرت كناد .