( 8 ) ريحانه والهه 35
از عابدان بصره
ريحانه معاصر صالح مرى 36 بود . اشعار زير را بر پيش گريبان خود نوشته بود :
تو مايهى انس و همت و سرور من هستى * قلب من جز دوستى تو طلب نمىكند
اى عزيز من ، همت من و مراد من * اشتياق من فراوان است . وعده ديدار كى خواهد بود ؟
خواستهى من نعيم بهشت تو نيست * بلكه تنها ديدار تو را خواستارم
شرح
( 35 ) . همچنين بنگريد صفة الصفوة ص 307 ، كه در آنجا ريحانه مجنونه ناميده شده است .
( 36 ) . از اين اشاره مىتوان دريافت كه زمان مرگ ريحانه بايد نيمهى دوم قرن دوم هجرى بوده باشد .
صالح مرى زاهد و واعظ اهل بصره بود . ابن اعرابى دربارهى او گفت : فراوانى ذكر و قرائت قرآن با اندوه بسيار از ويژگىهاى او بود . وى نخستين كسى است كه در بصره اينگونه قرائت حزنانگيز را آغاز كرد . گفتهاند عدهاى چون صداى قرائت او را