( 10 ) عافية مشتاقه از قبيله عبد القيس از مردم بصره
عافيه واله و سرگشتهى عشق الهى بود . فراوان ذكر مىگفت و كمتر با كسى انس مىگرفت .
ابراهيم بن جنيد گفت كه او شبها بيدار بود و روزها را در گورستانها مىگذراند . وى مىگفت : عاشق هيچگاه از مناجات با معشوق دلتنگ نمىشود و هيچچيز جز معشوق براى او اهميتى ندارد . و سه بار مىگفت : آه از اشتياق به او ! آه از اشتياق به او ! آه از اشتياق به او ! 41
شرح
( 41 ) . اين اشاره كه عافيه معاصر ابراهيم بن جنيد بود روشن مىكند كه وى در نيمهى دوم قرن سوم هجرى مىزيسته است .