تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 353

مساهمون:

ص٣٥٣
في نصيبكم ويعطونهم دونكم .

الترجمة

از جمله كلام آن حضرتست كه تكلم كرده به آن با خوارج در وقتي كه ايشان گفتند ما وتو بجهت تحكيم خطا نموديم وكافر شديم وما از كفر خود توبه نموديم بايست تو هم شهادت بدهى بر نفس خود با كفر وتوبه كنى از آن پس تعرّض فرمود بايشان وگفت كه : برسد بشما عذاب وباقي نماند از شما مصلح كار ساز ، آيا بعد از ايمان آوردن من بحضرت پروردگار ومجاهده نمودن من با رسول مختار شهادت بدهم بر نفس خود بكافر شدن واز دين برگشتن ، هر آينه گمراه باشم اين هنگام كه شهادت بر كفر خود دهم ، ونباشم از هدايت يافتگان پس برگرديد از بدترين جاى بازگشت بسوى حق ، ورجوع نمائيد بحق بر اثر پاشنهاى خود ، آگاه بشويد كه شما زود باشد كه ملاقاة نمائيد بعد از من بخوارى فراوان وبشمشير بران وباشياء نفيسهء كه فرا گيرند آنرا ظالمان در شما سنة جاريه يعنى بعد از من ظالمين خوب ترين مالهاى شما را از شما مىگيرند وبجهت خودشان اختيار مىنمايند ، وأين سنت مىشود در ميان شما . وقال عليه السلام لما عزم على حرب الخوارج وهو الثامن والخمسون من المختار في باب الخطب وقيل له انّهم قد عبروا جسر النهروان : مصارعهم دون النّطفة واللَّه لا يفلت منهم عشرة ولا يهلك منكم عشرة . قال السّيد يعنى بالنطفة ماء النّهر وهى أفصح كناية عن الماء وإن كان كثيرا