جزاى زناكار سنگسار شدن است و اگر فرزندى ، خود را به غير پدر واقعىاش منتسب بكند و اگر بردهاى ، خود را به غير از مولاى واقعىاش متعلق بداند ، پس لعنت خدا و ملائكه و تمام مردم بر اوست و خداوند هيچ عملى را از او نمىپذيرد . و السلام عليكم و رحمة الله و بركاته » . « 1 »
( 1 ) پس از آن كه خطبهء رسول الله صلّى اللّه عليه و آله به اتمام رسيد ، ساكت و آرام شد و بلال شروع به اذان گفتن كرد .
پس از اذان ، آن حضرت شترش را خوابانيد و از آن پياده شد . سپس بلال اقامه را گفت « 2 » و پيامبر نماز ظهر را به جاى آورد و آنگاه بدون آن كه نماز ديگرى بخواند اقامه را گفت و نماز عصر را به جاى آورد .
پس از آن سوار ناقهاش ، قصواء شد و به سوى محل وقوف آمد . آنگاه شكم ناقهاش را به سوى صخرهها قرار داد و در اين حالت جبل المشاة در مقابل قرار گرفت و صورت آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله به سوى قبله بود .
پيامبر همين طور ايستاده بود « 3 » و مسلمانان هم با فشار در پشت سر و اطراف ناقه آن حضرت جمع شده بودند . آن حضرت جهت ناقهاش را مقدارى برگرداند ، مردم هم به سرعت همين كار را كردند ، تا در پشت سر ناقهء وى قرار گيرند . در اين حال ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : تنها پشت سر ناقهء من محل وقوف به عرفات نيست ، بلكه تمام اين منطقه محل وقوف است و با دست به محل وقوف اشاره كرد . پس از آن مردم پراكنده شدند . « 4 »
در آنجا پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود : همانا بهترين دعاى من و دعاى پيامبران پيش از من اين است : « لا إله الا اللّه ، وحده لا شريك له ، له الملك و له الحمد ، يحيى و يميت ، بيده الخير و هو على كل شىء قدير . »
( 2 )
وقوف به مشعر
مرحوم كلينى با سند خود از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : سپس پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله از عرفات افاضه كرد و به مردم هم دستور داد كه عرفات را ترك كنند تا به مزدلفه كه همان مشعر الحرام است رسيد .
در آنجا نماز مغرب و عشا را با يك اذان و دو اقامه به جاى آورد و به افراد ضعيف دستور داد كه شبانه به سوى منى پيش بروند و به آنها سفارش كرد كه جمرهء عقبه را رمى نكنند تا وقتى كه خورشيد طلوع كند . « 5 »
همچنين زنان را شبانه به همراه اسامة بن زيد به سوى منى فرستاد و فرمود : هر كدام كه قربانى به همراه
هامش
( 1 ) . تحف العقول ، ص 29 - 30 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 111 كه در آن حديث ثقلين هم آمده است .
( 2 ) . مغازى واقدى ، ج 3 ، ص 1102 .
( 3 ) . بحار الانوار ، ج 21 ، ص 405 به نقل از المنتقى ، صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 36 به نقل از امام باقر عليه السّلام از امام صادق عليه السّلام از جابر .
( 4 ) . همان به نقل از فروع كافى ، ج 1 ، ص 233 .
( 5 ) . بحار الانوار ، ج 21 ، ص 393 ، از فروع كافى ، ج 1 ، ص 233 .