تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة التاريخ الإسلامي ( تاريخ تحقيقى اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 275

مساهمون:

ص٢٧٥
( 1 )

فصل چهارم مهم‌ترين حوادث سال ششم هجرى

( 2 )

غزوهء قرطاء

مسعودى در نقل حوادث سال ششم هجرى مىنويسد : در محرّم اين سال ، سريهء محمد بن مسلمه أنصارى به قبيلهء قرطاء از بنى بكر بن كلاب در ناحيه‌اى به نام بكرات در منطقهء ضرّية رخ داد . « 1 » واقدى با سندى از محمد بن مسلمه نقل كرده است كه رسول الله صلّى اللّه عليه و آله او را به همراه سى نفر به سوى بكر بن كلاب فرستاد و در ضمن به وى دستور داد كه شب‌ها حركت كند و روزها مخفى شود تا بتواند ناگهان بر آنها هجوم ببرد . ( 3 ) محمد بن مسلمه مىگويد : در شب دهم محرم كه پنجاه و پنجمين ماه هجرت بود ، به همراه اصحابم حركت كردم . پس از آن كه به ناحيه‌اى رسيديم كه بنى بكر را مىديديم ، عبّاد بن بشر را فرستاديم تا اوضاع را بررسى كند . پس از آن كه گوسفندان خويش را بازگرداندند و آنها را دوشيدند و شترهاى خود را به جايگاهشان هدايت كردند ، وى بازگشت و ما را از وضع آنها با خبر كرد . در فرصتى مناسب به آنان حمله كرديم و ده نفر را به قتل رسانده و چارپايان را به غنيمت گرفته و به سوى مدينه حركت كرديم تا در صبح آن شب به ضرّيه رسيديم . « 2 » ( 4 ) چون كه از تعقيب شدن مىترسيديم افسار شترها را آزاد كرديم و گوسفندان را به شتاب حركت داديم ، به گونه‌اى كه مثل اسب مىدويدند تا اين كه در ربذه گوسفندان از حركت بازماندند و براى همين ، آنها را با چند نفر از همراهان در آنجا باقى گذاشتيم و به همراه شتران روانهء مدينه شديم . اين غنيمت شامل
هامش
( 1 ) . التنبيه و الاشراف ، ص 218 . ( 2 ) . مغازى ، ج 2 ، ص 534 و در خبر آمده است : مسافت ضرّيه تا مدينه به اندازهء يك يا دو شب راه بوده است . سپس مىگويد : از ضرّية خارج شدم تا به بطن نخل رسيدم و ضرّية تا مدينه دو روز راه است . و قبل از آن مىگويد : چارپايان در ربذه درنگ كردند كه تا مدينه سه يا چهار روز راه است . بنابراين صحيح نيست كه گفته شود مسافت ضرّية تا مدينه دو شب راه بوده است ؛ بلكه نزديك به آن چيزى است كه در الطبقات ، ج 2 ، ص 56 آمده است كه مىگويد : هفت شبانه روز راه است . و آنچه كه در التنبيه و الاشراف ، ص 218 آمده كه مىگويد هفت ميل راه است ، صحيح نمىباشد و شايد كه اين تصحيف هفت ليل ( شبانه روز ) باشد .
موسوعة التاريخ الإسلامي ( تاريخ تحقيقى اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 275 | الشيخ محمد هادي اليوسفي الغروي / حسينعلى عربى