تخطي إلى المحتوى الرئيسي

موسوعة التاريخ الإسلامي ( تاريخ تحقيقى اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧
( 1 )

سريهء غمر

« 1 » واقدى با سندى نقل مىكند كه رسول الله صلّى اللّه عليه و آله عكاشة بن محصن أسدى را به همراه چهل نفر ( به سوى بنى أسد در غمر ) فرستاد . اما آنها مطلع شدند و فرار كردند . پس از آن عده‌اى را براى جمع‌آورى اطلاعات و اخبار به اطراف فرستاد تا اين كه يكى از آنها برگشت و گفت : اثر آنها را ديده‌ام . . . بنى اسد ، نگهبانى مأمور كرده بودند كه تمام شب را بيدار بماند و مراقب اوضاع باشد ، اما به هنگامهء صبح خواب او را فرا گرفت و مسلمانان به او رسيده و او را دستگير كردند و از او در مورد بنى اسد سؤال كردند . . . و يكى از آنها ضربهء شلاقى بر او زد و او كه بر جان خويش ترسيده بود ، گفت : اگر به من امان دهى ، تو را از محل چهار پايانى مطلع مىكنم كه مال عموزادگانشان است و آنها از آمدن شما با خبر نشده‌اند ! گفتند : قبول . پس به همراه او حركت كردند تا آن كه وى لحظه‌اى ايستاد و به دقت به اطراف نگاه كرد و گفت : از اين تنگه بر آنها وارد شويد و در آنجا خواهيد ديد كه گوسفندان و شترانشان مشغول چرا هستند . مسلمانان از آن تنگه بر آنان حمله كردند و آنها از ترس به هر طرف فرار كردند و مسلمانان بر دويست شتر دست يافتند كه آنها را جمع‌آورى كرده و به سوى مدينه آوردند و اين در ربيع الاول سال ششم بود . ( 2 )

صلح با بنى أشجع

قمى در تفسير خويش دربارهء آنها مىنويسد : رسول الله صلّى اللّه عليه و آله قبل از جنگ بدر الموعد « 2 » با بنى ضمرة پيمان صلح بست . در نزديكى آنها بنى اشجع كه طايفه‌اى از كنانة بودند در بيضاء و جبل و مستباح زندگى مىكردند و بين بنى اشجع و بنى ضمره صلح و امان برقرار بود . و در آن سال سرزمين بنى اشجع خشك و بىعلف شده بود . در حالى كه سرزمين‌هاى بنى ضمره سرسبز بود ، براى همين آنها به مناطق بنى ضمره نزديك شدند كه در نتيجه به رسول الله صلّى اللّه عليه و آله نزديك‌تر شده بودند و اين در حالى بود كه مىترسيدند ، رسول الله صلّى اللّه عليه و آله لشكرى را براى جنگ با آنها بفرستد . ( 3 ) از سوى ديگر آن حضرت از حركت آنها به سوى مناطق بنى ضمره آگاه شد و احتمال داد كه به
هامش
( 1 ) . محل سكونت بنى اسد كه دو شبانه روز تا مدينه فاصله دارد و در راه عراق مىباشد . التنبيه و الاشراف ، ص 219 و حلبى از اين سريه با اسم غمرة نام برده است ، المناقب ، ج 1 ، ص 201 . ( 2 ) . بر حسب نسخهء بحار الانوار ، ج 20 ، ص 305 و در چاپ نجف آمده است : الحديبيه كه تحريف شده است .