( مسأله 1479 ) : در روزه استيجارى نمى توان شرط كرد كه شخص آن را
در سفر بگيرد و صحيح هم نيست .
( مسأله 1480 ) : در ماه مبارك رمضان مسافرى كه مى خواهد وارد
وطن خود شود اگر قبل از اينكه به حد ترخص برسد روزه خود را عمدا افطار
كند اشكالى ندارد .
( مسأله 1481 ) : اگر مسافرى در سفر روزه مستحبى بگيرد عمل او
احتياط دارد ( 1 ) مگر آنكه قصد اقامت ده روز بكند .
( مسأله 1482 ) : هرگاه شخص نماز مغرب و عشا ( 2 ) و يا نماز عشاى
تنها را نخوانده و به خواب رود و بعد از نصف شب از خواب بيدار شود در اين
صورت همانگونه كه گذشت بايد روز بعد از آن را روزه بگيرد ( 3 ) .
( مسأله 1483 ) : هرگاه شخص بعد از انجام مفطر شك كند كه صبح
بوده يا نه ، روزهاش صحيح است و همچنين است هرگاه در دخول هنگام صبح
مظنه حاصل كند و اما در صورت حصول مظنه قضاى آن روز بنا بر احتياط بر او
لازم است .
( مسأله 1484 ) : هرگاه روزه دار در بين روز محتلم شود و استبراء كند
و بعد منى از او خارج شود اشكالى ندارد .
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : اگر رجاء بگيرد اشكالى ندارد .
محمد كاظم طباطبائى : بلكه اقوى عدم جواز است .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : حكم اين مسأله گذشت .
( 3 ) محقق خراسانى : بنابر احتياط ، اگر چه اقوى عدم وجوب است .
محمد باقر شيرازى : بنابر احتياط .