( مسأله 1495 ) : هرگاه شخص گوشت عقيقهاى ( 1 ) را كه خود او
عقيقه كرده بپزد و با نان به جهت كفاره ، شصت مسكين را اطعام دهد صحت
عمل او مشكل است ( 2 ) .
( مسأله 1496 ) : اگر شخص اجير شد كه نماز و روزه معينى را خودش
بجا آورد و قبل از اتمام آنها فوت شد ، ورثهاش بايد مقدار وجه باقيمانده را به
صاحب وجه برگردانند ( 3 ) و در صورتى كه شخص مخير بوده و مى توانسته آن را به
ديگرى بدهد ورثه هم مى توانند خودشان ما بقى را بجا آورند و يا به ديگرى بدهند
اگر چه آن فرد ديگر را به وجه كمترى راضى كنند .
( مسأله 1497 ) : اگر شخصى اجير شد كه نماز و روزه را به مقدار
مشخصى به ديگرى بدهد و اين شخص آن را به مقدار كمترى به ديگرى بدهد در
اين صورت اين شخص مرخص نيست ( 4 ) .
هامش
= محمد باقر شيرازى : اقرب صحت است پس روزه را بگيرد .
( 1 ) محمد باقر شيرازى : و همچنين است در گوشت قربانى و امثال آن .
( 2 ) محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : اگر نان را به مقدار كفاره و
تحت آن عنوان به شصت مسكين بخوراند و گوشت عقيقه را خورشت آن قرار دهد
مانعى ندارد .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : اگر تركه آن شخص كفايت كند و الا چيزى بر عهده
وارث نيست .
محمد باقر شيرازى : اگر چيزى از عين مال الاجاره باقى باشد و يا تركه
كفايت از آن بكند حكم صحيح است و الا چيزى بر عهده ورثه نيست .
( 4 ) محقق خراسانى : مگر آنكه مقدارى از عمل را خود اجير بجا آورده باشد .
محمد كاظم طباطبائى - محمد باقر شيرازى : مگر آنكه مقدارى از آن را
خود بجا آورد .