مىشود ، و وقت دوم آن بعد از گذشتن وقت اول است تا آنكه تا از نصف شب
به مقدار خواندن نماز عشا باقى بماند ، و وقت اول نماز عشا بعد از گذشتن مقدار
لازم و واجب جهت اداى نماز مغرب تا ثلث شب است ، و وقت دوم آن بعد از
گذشتن ( 1 ) وقت اول است تا نصف شب .
( مسأله 569 ) : وقت اول نماز صبح ، از طلوع صبح صادق است تا
اصفرار صبح ( يعنى ظهور حمره مشرقيه ) و وقت دوم آن بعد از وقت اول است تا
طلوع آفتاب .
( مسأله 570 ) : صبح صادق به سفيديى كه در عرض افق پهن مىشود ،
شناخته مىشود .
( مسأله 571 ) : دخول وقت مغرب به بر طرف شدن سرخى كه در سمت
مشرق است هرگاه از بالاى سر انسان بگذرد ، و نصف شب كه آخر وقت نماز
عشا است نيز به گذشتن ستارههايى كه در وقت غروب طلوع مى كنند از بالاى
سر انسان ، شناخته مىشود ( 2 ) .
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : ظاهر آن است كه اول وقت فضيلت عشا بعد از غيبت
شفق است .
محمد كاظم طباطبائى : بلكه بعد از ذهاب شفق تا ثلث شب است .
محمد باقر شيرازى : اقرب بعد از ذهاب شفق است ليكن اگر امر دائر شود
بين تأخير از ذهاب شفق و تقديم ، بجا آوردن آن بعد از نماز مغرب اقرب به نظر
است ، اگر چه باز جاى تأمل است .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : اين علامت تقريبى است و علاوه بر اين شامل تمام ستاره ها
نمى شود و خصوصا بنابر آنكه ميزان در نصف شب تا طلوع فجر باشد نه تا طلوع
شمس ، و آسانترين و بهترين وجه كه شامل تمام اوقات بشود محاسبه زمانى احكام
است و نصف غروب يا مغرب را تا طلوع فجر يا طلوع شمس حساب كنند ، =