( مسأله 567 ) : وقت اول نماز ظهر ( 1 ) هنگام زوال آفتاب ( 2 ) از
نصف النهار و از بالاى سر انسان است تا اينكه سايه مثل شاخص شود ( به اندازه
شاخص گردد ) و وقت دوم آن بعد از گذشت وقت اول آن است تا اينكه به
مغرب ( 3 ) به مقدار اداء نمودن نماز عصر باقى باشد ، و وقت اول نماز عصر بعد
از گذشتن مقدار لازم و واجب جهت اداى نماز ظهر است تا اينكه سايه به دو مثل
شاخص برسد ، و وقت دوم نماز عصر بعد از وقت اول تا مغرب ( 4 ) مى باشد .
( مسأله 568 ) : وقت اول نماز مغرب از غروب ( 5 ) حقيقى آفتاب است
تا بر طرف شدن شفق مغرب كه آن سرخى است كه بعد از غروب آفتاب حاصل
هامش
( 1 ) محقق خراسانى : اينكه زوال وقت فضيلت تا آخر وقت باشد نه نسبت به رسيدن
ظل به مقدار دو قدم بنابر احتياط است و همچنين است در وقت اول نماز عصر .
محمد باقر شيرازى : و منافاتى با استحباب نوافل ندارد از باب تعدد مطلوب
و مانند آن .
( 2 ) محمد باقر شيرازى : و آيا زوال تمام قرص ميزان در تحقق زوال است يا نصف
قرص و آيا علامت منحصر است در اصل زوال و در مثل و مثلين و امثال آن به
سايه يا از شاخص نورى و اشعه منعكس از خورشيد در آئينه و امثال آن مى توان
عمل واستفاده نمود و آيا دايره هنديه با زيادى سايه مساوى و يكسان است يا
مختلف ، و تحقيق آن و بيانات محققين و آنچه به نظر رسيده است در مقدمه آثار تازه
پديد آمده است .
( 3 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه تا مغرب در بعضى از صور و آن در جايى
است كه نماز عصر را نسيانا بر نماز ظهر مقدم داشته باشد و همچنين است نسبت به
آخر وقت دوم نماز مغرب .
محمد باقر شيرازى : احوط تا غروب است .
( 4 ) محمد باقر شيرازى : احوط تا غروب است همانطور كه بيان شد .
( 5 ) محمد باقر شيرازى : از غروب تا ذهاب حمره از سمت بالاى سر ، مى باشد .