شعب خارج شدند و در اين سال ابو طالب وفات كرد . الّا اين كه او گفته است : خديجه شش ماه پس از ابو طالب وفات كرد . « 1 »
( 1 ) واقدى در آنچه كه نقل كرده ، به نص خاصى استناد نكرده است ؛ اما ظاهرا وى در مورد وفات خديجه به نصى استناد كرده است كه شاگرد و كاتب وى ، ابن سعد با سندى از حكيم بن خرام بن خويلد بن اسد نقل كرده و گفته است . خديجه در ماه رمضان سال دهم مبعث وفات كرد و ما او را از منزلش خارج ساختيم و در حجون دفن كرديم و رسول الله صلّى اللّه عليه و آله براى دفن او وارد قبر شد . از او سؤال شد كه اين واقعه در چه تاريخى بوده است ؟ گفت : كمى بعد از خروج بنى هاشم از شعب و در حدود سه سال قبل از هجرت . « 2 » سبط ابن جوزى از ابن سعد از واقدى از على عليه السّلام نقل كرده است : « هنگامى كه ابو طالب از دنيا رفت ، رسول الله صلّى اللّه عليه و آله را باخبر ساختم و آن حضرت گريهء شديدى كرد و فرمود : برو او را غسل بده و كفن كن و به خاك بسپار . خدا او را رحمت كند . و عباس به او گفت : اى رسول خدا آيا تو براى او اميد خير دارى ؟ فرمود : بله به خدا قسم . من براى او اميد خير دارم و آن حضرت روزهاى متوالى از منزل خارج نمىشد و براى او استغفار مىكرد . « 3 »
( 2 ) همچنين يعقوبى مىنويسد : خديجه دختر خويلد در ماه رمضان سال سوم قبل از هجرت وفات كرد و در اين زمان 65 سال داشت . رسول الله صلّى اللّه عليه و آله در حالى كه وى لحظات آخر زندگىاش را مىگذرانيد بر وى داخل شد و فرمود : ناخوش دارم كه شما را در اين حال مىبينم ، و شايد كه خداوند در چيز ناخوشايندى خير بسيارى قرار دهد ، اگر هووها را در بهشت ديدى ، سلام مرا به آن برسان .
خديجه گفت : آنها چه كسانى هستند يا رسول الله ؟ ! فرمود : خداوند در بهشت تو و مريم بنت عمران و آسيه بنت مزاحم و كلثوم خواهر موسى عليه السّلام را به همسرى من در مىآورد .
هنگامى كه خديجه وفات كرد ، فاطمه رسول الله صلّى اللّه عليه و آله را در بغل گرفت و با گريه گفت ؟ مادرم كجاست ؟ مادرم كجاست ؟ در اين حال جبرئيل نازل شد و گفت : به فاطمه بگو : همانا خداوند تعالى خانهاى را در بهشت از طلا براى مادر تو ساخته است كه هيچ خستگى و سر و صدا در آن نيست .
( 3 ) ابو طالب سه روز بعد از خديجه و در 86 سالگى وفات كرد . و بنابر قولى در هنگام وفات ، نودساله بود و هنگامى كه خبر مرگ ابو طالب به رسول الله صلّى اللّه عليه و آله داده شد ، قلبش به شدت اندوهگين شد و بسيار جزع و فزع كرد . سپس بر سر جنازهاش آمد و چهار مرتبه بر طرف پيشانى راست و سه مرتبه بر طرف
هامش
( 1 ) . مناقب آل ابى طالب ، ج 1 ، ص 173 .
( 2 ) . كشف الغمة ، ج 2 ، ص 139 .
( 3 ) . تذكرة الامة بخصائص الائمة ، ص 8 .