تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مفاتيح الجنان ( فارسي ) — صفحة 490

مساهمون:

ص٤٩٠
كه شيخ مرحوم فرموده كه قبرش در خارج كاظمين در قبلي مسجد براثا است دوازدهم برگشتن آفتاب براي حضرت أمير عليه السلام در آنجا وبا اين شرافت وفضايل وبروز آيات إلهية ومعاجز حيدريه در آن معلوم نيست از هزار نفر زاير يكى آنجا برود با آنكه در سر راهشان است ومكرر از آنجا مىگذرند واگر اتفاقا كسى بخواهد درك آن فيضها را نمايد چون به آنجا رسد وببيند در مسجد بسته است از دادن جزيى پولى به جهت باز كردن در آن مضايقه كند وخود را از اين همه فيوضات عظيمه محروم نمايد وحال آنكه گاه شود براي محض تماشاى بغداد وعمارات جبارين در آن مصرفها كند چه رسد به مصارف عظيمه قيمت فضول معاش وامتعه نحسه نجسه يهوديان آن كه گرفتن آن از متممات زيارة غالب از زوار است والله المستعان

مطلب سوم در زيارة نواب أربعة است

اعني جناب أبو عمرو عثمان بن سعيد اسدى وجناب أبو جعفر محمد بن عثمان وشيخ أبو القاسم حسين بن روح نوبختى وشيخ جليل أبو الحسن علي بن محمد سمرى رضي الله عنهم بدان كه از جمله تكاليف زوار در أيام توقف در بلده طيبه كاظمين رفتن به بغداد است بجهة زيارة اين چهار نايب خاص امام عصر صلوات الله عليه كه اگر هر يك از آنها در بلاد بعيده بودند سزاوار بود كه انسان منازل بعيده طي كند ورنج وتعب سفر كشد وبه فيض زيارة آنها نايل گردد زيرا كه در ميان تمام أصحاب خاص أئمة عليهم السلام به بزرگى وجلالت قدر ايشان كسى نمىرسد قريب هفتاد سال به منصب سفارت ووساطت ميان امام عليه السلام ورعيت فايز شدند وبر دست ايشان كرامات بسيار وخوارق عادات بىشمار جارى گرديد وگفته شده كه بعضي از علما قائل به عصمت ايشان شده ومخفي نيست كه همچنانچه اين بزرگواران در حيات خود واسطه بودند ميان ولى عصر صلوات الله عليه ورعيت واز جمله مناصب ايشان رسانيدن عرايض ورقعه هاى حاجت خلق بود به آن حضرت حال نيز به همان منصب شريف مفتخرند وبايد رقاع حاجت كه در شدايد وسختىها نوشته مىشود به توسط ايشان به آن حضرت برسد چنانكه در جاى خود معلوم گرديده وبالجملة فضايل ومناقب ايشان زيادة از آن است كه ذكر شود وهمين قدر براي ترغيب زوار به زياراتشان كافى است واما كيفيت زيارة ايشان پس به نحوى است كه شيخ طوسي رحمة الله عليه در تهذيب وسيد بن طاوس رحمة الله عليه در مصباح الزائر ذكر كرده اند ونسبت داده اند آن را به جناب أبو القاسم حسين بن روح رحمه الله كه فرموده در باب زيارة ايشان كه سلام مىكنى بر رسول خدا وبعد از أو به أمير المؤمنين وبر خديجة كبرى وبر فاطمه زهرا وبر امام حسن وامام حسين وبر هر يك از أئمة عليهم السلام تا صاحب الزمان صلوات الله عليه پس مىگويى السَّلامُ عَلَيْكَ يَا فُلانَ بْنَ فُلانٍ وبجاى فلان بن فلان اسم صاحب قبر وپدرش را مىبرى أَشْهَدُ أَنَّكَ