است ، كه همچنان در انتظار است كه جسمم را در خود جاى دهد ، و اين خصالى است كه مرا احاطه كرده و در برابر هر يك از آنها وظيفهاى بر عهده دارم كه بايستى خود را آماده سازم .
- در كشف الغمه آمده است : على بن الحسين ( ع ) ، مردى را مشاهده كرد كه شخصى را به شدت مورد بدگويى و دشنام قرار داده و وى را به اعمال سوء نسبت مىداد . پس آن حضرت در حالى كه وى را سخت برحذر مىداشت گفت : از غيبت بپرهيز ، زيرا كه آن خوراك سگهاى دوزخ است .
ابو البقاء دميرى در كتاب حياة الحيوان مىنويسد : على بن الحسين ( ع ) به مردى برخورد كه پسرش از دنيا رفته و چون در معاصى خداى به اسراف رفته بود ، به شدت بر وى ناله و جزع مىكرد . آن حضرت در حالى كه وى را از اين امر به شدت بازمىداشت گفت : ان من وراء ولدك خلالا ثلاثا ، شهادة ان لا إله الا اللّه و شفاعة رسول اللّه و رحمة اللّه .
- فرزندم تو را سه حالت همراه است . اول توحيد او و كلمهء طيبهء لا إله الا اللّه ، دوم شفاعت رسول اللّه ( ص ) ، و سوم رحمت خداى تعالى .
دعاهاى امام منتخبى از دعاهاى صحيفه كاملهء سجاديه دعاى آن حضرت در حمد و ستايش خداى عز و جل و ثناى بر او
سپاس خداى را كه اوّل است بدون آنكه پيش از او اوّلى باشد ، و آخر است بدون آنكه پس از او آخرى باشد . خدايى كه ديدههاى بينندگان از ديدنش فرومانده ، و انديشههاى توصيفكنندگان از وصفش عاجز شدهاند . آفريدگان را به قدرت خود پديد آورده و ايشان را بر وفق خواست خود اختراع فرموده است .
سپس در طريق ارادهء خود روان ساخته و در پى محبّت خود برانگيخته است . در حالى كه از حدّى كه برايشان تعيين نموده قدمى پيش و پس نتوانند نهاد . سپاس خداى را بر آنچه از خدائى خود بما شناسانده و بر آنچه از شكر خود به ما الهام كرده و بر آن درها كه از علم به ربوبيتش بر ما گشوده و بر اخلاص در توحيدش كه ما را به آن راهبرى كرده و ما را از كجروى و شك در كار خود دور ساخته است . سپاس خدايى را كه زيباييهاى آفرينش را براى ما برگزيد و روزيهاى پاكيزه را بر ما روان ساخت و ما را به تسلط همهء آفريدگان برترى داد و از اين جهت همهء مخلوقاتش ما را به قدرت او فرمانبردار و به نيرويش از اطاعت ما ناچارند . سپاس خدايى را كه براى قبض و بسط اعضاء ، آلات و عضلاتى در بدن ما تركيب كرد و ما را از آسايشهاى زندگى بهرهمند گردانيد و اعضايى براى كار در ( پيكر ) ما برقرار كرد و ما را از روزيهاى پاكيزه اطعام فرمود ، و به فضل خود توانگر ساخت و به نعمت خود سرمايه بخشيد . سپس ما را به پيروى اوامر خود ، فرمان داد تا طاعتمان را بسنجد و از ارتكاب نواهى خود نهى فرمود تا شكرمان را بيازمايد . پس از راه امرش منحرف گشتيم و بر مركب نهيش سوار شديم . با اين حال به عقوبت ما شتاب نكرد و در انتقام ما تعجيل نفرمود ؛ بلكه به رحمت خود از روى كرم با ما مدارا كرد ، و به مهربانى خويش از روى حلم بازگشتن ما را انتظار كشيد . آنچه را كه تاب تحمل آن را نداشتيم از ( ذمّهء ) ما برداشته و بيرون از حدّ طاقتمان تكليف نفرموده و جز به كار آسانمان وانداشته ، و براى هيچ يك از ما حجّتى و عذرى باقى نگذاشته است .