خدا استناد كرده و آن را علت قرار دهيد و بگوئيد : ما به خدا سوگند خوردهايم ( حسن - طاووس قتاده ) .
بنا بر اين ، « عرضه » در اينجا به معناى اعتراض است كه مانع شدن ميان دو چيز مىباشد و معترض چيزيست كه مانع بين دو امر است و نميگذارد يكى از آنها به ديگرى برسد و در اينجا منظور نيست كه قسم خوردن و علت آوردن آن را فاصله بين خود و نيكى قرار ندهيد .
2 - « عرضه » به معناى حجت و معناى آيه اينست كه سوگند به خدا را حجت و دليل خود براى خوددارى از نيكى و پرهيزكارى قرار ندهيد و اگر قبلا سوگندى خوردهايد و اكنون دانستيد كه خير و مصلحت در خلاف آن مىباشد بايد آنچه مصلحت در خلاف آن مىباشد بايد آنچه مصلحت و خير است انجام دهيد و استناد بسوگند گذشته ننمائيد ( ابن عباس ، مجاهد ، ربيع ) .
و معناى آيه در اين دو وجه يكى است زيرا در هر دو معنا اينست كه سوگند به خدا را مانع كار نيك نكنيد به اينكه سوگند را علت و يا حجت قرار دهيد .
3 - سوگند به خدا را وسيله مبتذل و عادى در هر حق و باطل قرار ندهيد نيكو و خوب شويد و از گناهان مصون باشيد از « عايشه » و او گفت « قسم به خدا نخوريد اگر چه راست بگوئيد و همين معنا از ائمه ما عليهم السلام و از جبائى و ابو مسلّم نقل شده است عثمان بن عيسى از ابى ايوب خراز نقل مىكند كه ميگويد : شنيدم از حضرت ابى عبد اللَّه كه فرمود « به خدا قسم نخوريد اعم از اينكه راست بگوئيد يا دروغ زيرا خداوند ميفرمايد
« لا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِأَيْمانِكُمْ »
.
ابو مسلّم ميگويد : هر كس چيزى را زياد در يك معنى تكرار كند آن را « عرضه » براى آن معنا قرار داده است .
أَنْ تَبَرُّوا
: در معناى اين جمله اقوالى گفته شده است .
1 - تا نيك و خوب شويد يعنى قسم نخوريد تا خوب باشيد زيرا كسى كه كم سوگند مىخورد به نيكى نزديكتر است از كسى كه مرتب سوگند ياد مىكند و بعضى گفتهاند تا