بِإِذْنِ اللَّهِ . . .
- باذن پروردگار .
يعنى بامر پروردگار ، و برخى گفتهاند منظور از اذن خدا علم خداوند و يا اعلام كردن خدا است جبرئيل را .
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ . . .
- در حالى كه تأييد مىكند كتب موجود را .
و شهادت ميدهد كه آن كتب بر حق است و از نزد خداوند آمده .
وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُؤْمِنِينَ . . .
- و راهنما و مژده دهنده است نسبت بمؤمنين .
و اگر دستور جنگ و سختى در آن باشد آن دستور در برابر كافرين و بر ضرر آنان است .
و علّت اينكه راهنمايى كتاب را از امتيازات مؤمنين قرار داد اين است : كه تنها آنان از راهنمايى كتاب استفاده برده و بر طبق دستوراتش عمل ميكنند و اگر چه آن در صدد راهنمايى همه است .
و برخى گفتهاند : منظور از « هدايت » رحمت و پاداش است و از همين جهت اختصاص به مؤمن دارد و معناى « بشرى » اين است كه در آن كتاب نعمت هميشگى به آنان مژده داده شده .
و اگر « مصدّقاً » و « هدىً » و « بشرى » از اوصاف جبرئيل باشد ( نه كتاب و قرآن ) معناى آيه اين است :
كه جبرئيل كتب آسمانى پيشين را تصديق مىكند و راهنمايى و مژده براى مؤمنين ميآورد .
پرسش چرا خداوند
« عَلى قَلْبِكَ »
فرمود و « على قلبى » نفرمود - با اينكه اين تعبير در برابر يهود گفته مىشود و بر وفق ميزان تخاطب « على قلبى » بايد گفته شود .
پاسخ اين تعبير مطابق با عرب مشهور است همانطورى كه بمخاطب خويش مىگويى :
بمردم مگو : كه خير نزد تو است . و ميتوانى بگويى : بمردم بگو نزد من است ، و