يوشع بن نون ظاهر ، و مبعوث شد .
آنان وقتى به اين كيفر رسيدند و در وادى تيه سرگردان ماندند از كرده خودشان پشيمان شده توبه كردند و سپس مورد لطف خدا قرار گرفتند بطورى كه هر گاه از گرماى خورشيد اذيت ميشدند ابر بر سر آنها سايه ميانداخت و بر آنان منّ و سلوى فرستاد بدين ترتيب كه از طلوع فجر تا طلوع خورشيد منّ فرود ميآمد و هر چه براى يك روز احتياج داشتند ميگرفتند .
از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود بر بنى اسرائيل بين الطلوعين منّ نازل ميشد و هر گاه كسى از آنان خواب بود روزىاش نمىآمد و از اين جهت خواب در اين وقت كراهت دارد .
ابن جرير ميگويد اگر منّ و سلوى را بيش از مقدار احتياج يك روز ميگرفتند خراب و فاسد ميشد مگر در روز جمعه كه به اندازه شنبه هم ميگرفتند و خراب نميشد و آن را مانند قرصى از نان مىپختند و طعمى چون شهد مخلوط با روغن داشت و خداوند در روز براى آنها ابرهايى ميفرستاد تا جلو حرارت خورشيد را ميگرفت و شبها نورى از آسمان نازل مينمود تا بمانند چراغ ، مكانشان را روشن ميكرد
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 58 تا 59 ]
وَ إِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْها حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَداً وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً وَ قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ خَطاياكُمْ وَ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ ( 58 ) فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلاً غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنْزَلْنا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 59 )
[ ترجمه ]
( به ياد آريد ) وقتى كه گفتيم به اين دهكده داخل شويد و از آن هر چه ميل داريد بخوريد كه فراوان و بى زحمت براى شما مهيا است و از آن در سجدهكنان وارد شويد و بگوئيد : خدايا ببخش ما را تا از خطاى شما درگذريم و نيكوكاران را افزايش دهيم ( 58 ) .
پس ستمكاران اين گفتار را بگفتارى غير از آنچه به آنها گفته شده بود ، تبديل كردند و بر آنان كه ستم نمودند عذابى از آسمان نازل نموديم بسبب كارهاى ناروايى كه انجام ميدادند ( 59 )