بيان پايان دورههاى حياتى انسان است نه آنكه مرگ خود ، نعمتى باشد .
اين نكته نيز از اين آيه استفاده مىشود كه كفر و الحاد را خداوند از بندگانش نخواسته چه ، اگر آن را مىخواست و سبب بوجود آمدن آن بود مىبايست كفر را به خود اضافه كند و بكفار نسبت ندهد در حالى كه آن را بكافران نسبت ميدهد :
« كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ »
.
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 29 ]
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 29 )
[ ترجمه ]
او خدايى است كه هر چه در زمين است براى شما آفريد و پس از آن بخلقت آسمان پرداخت و هفت آسمان بر فراز يكديگر برافراشته و او به همه چيز دانا است ( 29 )
شرح لغات
خلق - از مادهء خلق بمعنى آفرينش روى اندازه گيرى معيّن و دقيق .
جميعاً - از جمع ( همه ) ضميمه كردن در برابر تفرّق و پراكندگى .
استوى - راست و مستقيم نمود ( از تسويه ) در برابر كجى .
سبع - يعنى هفت و سَبُع كه به حيوانات درنده گفته مىشود از همين ماده است و به مناسبت آنكه قدرت آن بيشتر از حيوانات مىباشد و گويى هفت برابر قدرت حيوانات ديگر است .
العليم - عالم ( دانشمند ) و مبالغه و زيادى را مىرساند .
تفسير
پس از آنكه آيات گذشته در بارهء زنده شدن مردگان مطالبى را بيان كرد كه براى مشركين عجيب و باور نكردنى جلوه مىنمود اين آيات خلقت آسمان و زمين را پيش كشيد تا به آنان بفهماند كه قدرت و توانايى خداوند بيش از آن است كه آنان تصوّر ميكنند .
و فرمود كه : او ( خدا ) تمام موجودات زمين را بخاطر شما ( شش ) آفريد تا