نام شنقير « 1 » كه در آن از هر يك دانهء گندم هشتاد تا صد دانه گندم مرغوب به عمل مىآيد . در اين منطقه برّههاى شيرخوارى پيدا مىشود كه در وزن با مادرشان برابرى مىكنند . يك بار « يا يك انبان » از اين گندمهاى خشك به اندازهء يك قفيز قرطبى و حتى بيش از آن گندم جا مىگيرد . ابو بكر ملّقب به رازى صاحب كتاب الفلاحه مىگويد : علت بركت اين زمين آن است كه چون مسلمانان ، شهرهاى اندلس را گشودند ، زمينهاى آنجا را درست تقسيم نكردند ، بلكه قدرتمندان به اندازهء قدرت خود و ضعيفان در حد توان خود ، زمينهاى آنجا را تصرف كردند ، ازاينرو تمام زمينهايى را كه مسلمانان مالك شدند ، اساس درستى نداشت ، جز شهر مرسيه كه به تدمير معروف است . مردم اين شهر با موسى بن نصير مصالحه كردند و زمينهاى آنجا از راه مشروع به ملكيت مسلمانان درآمد ، يا آنها ( زمينها ) را از روميان نامسلمان خريدند يا از روميانى كه مسلمان شده و زمينها به ارث از پدران و اجدادشان به آنها رسيده بود . ازاينرو بركت در اين سرزمين باقى ماند . خداى بزرگ به حقيقت اين امر آگاهتر است .
المريه « 2 »
259 - ميان مرسيه و غرناطه بر ساحل دريا و در سمت مغرب « المريه » واقع است . المريه شهرى بزرگ و از ساختههاى معاوية بن محمد امين و لنگرگاه اندلس است . كشتىها از مشرق و اسكندريه به سوى آن مىآيند . اين شهر قيساريّه اندلس و مركز صنعت آنجا به شمار مىرود . روستاى بزرگى كه مرتفعتر و مستحكمتر از آن وجود ندارد ، در اين شهر است . از شگفتىهاى
هامش
( 1 ) .Shankir , Shankunira ? Sangonera ?( 2 ) .Almaria Almeria ; cf . E . I . , I , 317 , Par C . F . Seybold .