رضايت آنها مىشود و هر گاه كه حيوانى را براى بتها قربانى مىكردند ، خود را با خون آن متبركّ مىساختند و به أزلام نزد اين بتها قسم مىخوردند . أزلام تيرهايى بود كه بعضى از آنها را فعل و بعضى ديگر را ترك مىدانستند و پس از انتخاب ؛ هر كدام كه خارج مىشد ، بدان عمل مىكردند . در اين ميان كعبه به عنوان معبدى مركزى براى بتها درآمده بود و بيش از سيصد و شصت بت در آن وجود داشت كه از جملهء آنها لات ، عّزى و مَناة بود كه قريش آنها را دختران خدا مىدانست و آنها را پرستش مىكرد . لات به نوبهء خود ، مادرِ ساير بتها بود و در طائف استقرار داشت و امّا مَناة ، خداى عمرها و أجلها بود و بين مكه و مدينه مستقر بود . » « 1 »
يهود و نصارى در جزيرة العرب
قيصر روم ، تيتوس بر شام و فلسطين و قدس مسلط شد و در سال 70 ميلادى هيكل يهود را منهدم كرد .
سپس قيصر هوريان در سال 132 م . آنها را تار و مار كرد و در نتيجه بسيارى از آنها به حجاز و عدهء كمى به يمن فرار كردند . « 2 »
چنين به نظر مىرسد كه قيصرهاى روم به خاطر تسلط بر يمن به اين سرزمين لشكركشى مىكردند ؛ زيرا قافلههاى تجارى فراوانى به اين سرزمين رفت و آمد مىكردند . همين لشكركشىها و اعزام گروههاى تبشيرى ، از عوامل مهم نفوذ مسيحيت ، از ابتداى قرن چهارم ميلادى در يمن بوده است .
حتى در عصر جاهلى ( قرن پنجم ميلادى ) نصرانيت در نجران و سرزمينهاى ديگر منتشر شده بود كه البته نجران از مهمترين مراكز آن بود . « 3 »
در مكه كنيزهاى رومى « 4 » و دو غلام نصرانى از منطقهء عين تمر عراق « 5 » و تعداد زيادى از بردگان حبشى كه نصرانى بودند ؛ زندگى مىكردند . در طائف هم عداس نصرانى كه از اهالى نينوا در شمال عراق بود ؛ زندگى مىكرد و كمى قبل از ظهور اسلام ، در مكه هم افرادى به نصرانيت گرويده بودند كه
هامش
( 1 ) . الاصنام ، ص 22 .
( 2 ) . جوادعلى ، تاريخ عرب قبل از اسلام ، ص 6 و الحياةالعربيه فى الشعر الجاهلي ، ص 126 - 143 .
( 3 ) . الحياةالعربية ، ص 142 - 150 .
( 4 ) . اسدالغابة ، ج 1 ، ص 387 .
( 5 ) . اسبابالنزول ، ص 213 - 220 .