تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( عصر پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — صفحة 651

مساهمون:

ص٦٥١
بدين ترتيب خداوند به همان صدقه‌هايى كه در زكات واجب مىبايست بپردازند ، اكتفا كرد و آيهء بعدى نازل شد و تنها حضرت على عليه السلام بود كه به اين آيه عمل كرد . « 1 »

حزب‌الله و حزب شيطان

بر خلاف نظر عده‌اى كه تمام صحابه را عادل مىدانستند ، قرآن مىگويد كه در ميان اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله كسانى بودند كه هنوز مانند زمان جاهليت به هم سلام مىكردند و كسانى بودند كه از صحبت خصوصى با پيامبر صلى الله عليه و آله منع شده بودند ، اما دوباره آن را انجام مىدادند و از صدقه دادن قبل از صحبت محرمانه بخل مىورزيدند و كسانى بودند كه وقتى به آنها مىفرمود : بلند شوند تا مسلمانان اوليه و اصحاب بدر در جايشان بنشينند ، ناراحت مىشدند . در اين ميان عبدالله بن بنتل از كسانى بود كه در مجالس پيامبراكرم صلى الله عليه و آله مىنشست و گفته‌هاى او را براى يهوديان بازگو مىكرد و علاوه بر سخن چينى ، به هنگامى كه با دوستان هم‌عقيدهء خودش خلوت مىكرد ، به آن حضرت صلى الله عليه و آله فحش مىدادند ! سعيد بن جبير از ابن عباس روايت كرده است : روزى در سايهء يكى از حجره‌هاى رسول خدا صلى الله عليه و آله نشسته بوديم ، در حالى كه سايه رو به اتمام بود و مىخواستيم بلند شويم ، آن حضرت صلى الله عليه و آله فرمود : الان كسى مىآيد كه با چشم‌هاى شيطان به شما نگاه مىكند ! وقتى كه آمد با او صحبت نكنيد ! در همين حال مرد كبود چشمى آمد . از مقاتل و سدّى روايت شده است : پس از آن كه عبدالله بن بنتل كه كبود چشم بود ، آمد ، آن حضرت صلى الله عليه و آله به وى فرمود : چرا تو و همراهانت به من فحش مىدهيد ؟ ! او به خدا قسم خورد كه اين كار را نكرده است ! دوباره پرسيد : براى چه تو و فلانى و فلانى مرا در فلان جا فحش مىداديد ؟ ! و اسم‌هاى افراد را ذكر كرد . او قسم ياد كرد كه چنين كارى نكرده است ؛ اما رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : بلكه چنين كرده‌اى ! او رفت و همراهانش را آورد و همگى قسم خوردند كه او را سب و شتم نكرده‌اند ، اما وحى نازل شد كه :
هامش
( 1 ) . مجادله ( 58 ) ، 13 . اين خبر در منابع پاورقىهاى قبلى آمده ؛ و همچنين در كتاب مانزل من القرآن در ص 84 از حِبرى كوفى از مجاهد آمده است . در تفسير فرات كوفى ، ص 469 - 470 از ابن عمر روايت شده است : آن حضرت صلى الله عليه و آله دينار را به على عليه السلام برگرداند . و در تفسيرقمى ، ج 2 ، ص 358 از مجاهد و از امام صادق عليه السلام اين مطلب نقل شده است . و در حاشيه تفسيرفرات به منابع عديده‌اى اشاره شده است .