آيه ، دستور به اجتناب از زنان داده و فرموده است :
« فَاعْتَزِلُوا النِّساءَ فِي الْمَحِيضِ » ؛
از زنان در دوران حيض كنارهگيرى كنيد ؛
ولى اين كنارهگيرى را تفسير كرده و فرموده است : « و لا تقربوهُنَّ » ؛ با آنها نزديكى نكنيد . و اين كار را نيز محدود كرده و فرموده است : « حتى يَطْهُرن » ؛ تا پاك شوند . سپس تطهير و غسل از حيض را تشريع كرده و فرموده است :
« فاذا تَطَهّرْنَ فأتوهُنَّ » ؛ پس از آن كه غسل كردند اجازه داريد كه با آنها نزديكى كنيد . و نزديكى بايد از طريقى باشد كه خداوند به شما دستور داده است ؛ يعنى از شرمگاه باشد : « مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّهُ » . « 1 »
پس از اين آيات ، مسلمانانى كه در زمان حيض با زنان خويش نزديكى كرده بودند و يا آنهايى كه همانند يهود از آنها به مدت طولانى كنارهگيرى كرده بودند ، احساس گناه مىكردند ، لذا خداوند در ادامه مىفرمايد : « انّ اللّه يحب التّوابين » ؛ خداوند توبه كنندگان را دوست مىدارد . آنگاه علّت تشريع اجتناب از نزديكى در زمان حيض را بازگو كرده و مىفرمايد : « وَ يُحِّبُّ المتطهّرين » « 2 » ؛ خداوند پاكيزگان را دوست مىدارد .
يهوديان همانطور كه در كنارهگيرى از حائض افراط مىكردند ، در كيفيت نزديكى با زنان نيز بدعتهايى را ايجاد كرده بودند . عياشى در تفسير خود از امام صادق عليه السلام و امام رضا عليه السلام نقل مىكند كه : يهوديان مىگفتند : اگر مردى شرمگاه زن خود را از پشت وطى كند ، فرزند او لوچ به دنيا مىآيد ! براى همين خداوند اين آيه را نازل فرمود :
« نِساؤُكُم حَرْثٌ لَكُمْ فَأتُوا حَرْثَكُم أنَّى شِئْتَم » ؛
زنانتان كشتزار شمايند ، هر گونه كه مىخواهيد به كشتزار خود در آييد .
يعنى بر خلاف قول يهوديان ، مىتوانيد از عقب يا جلو يا از پهلو به شرمگاه زنان خود نزديكى كنيد .
سيوطى از جابر بن عبدالله انصارى نقل كرده است : انصار تنها به صورت خوابيده از پهلو با زنان خود
هامش
( 1 ) . التبيان ، ج 2 ، ص 222 از ربيع و مجاهد و قتاده از ابن عباس .
( 2 ) . ر . ك . به الميزان ، ج 2 ، ص 212 .