تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( عصر پيامبر اعظم ص ) ( فارسى ) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢
سال بوده است را با رواياتى كه مىگويد مدت اقامت نبى اكرم صلى الله عليه و آله در مكه ، پس از بعثت سيزده سال بوده است با هم مقايسه كنيم ؛ نتيجه مىگيريم كه شروع نزول قرآن سه سال پس از نبّوت بوده است ؛ زيرا شكى در اين نيست كه قرآن تا سال وفاتش بر او نازل مىشده است . « 1 »

زمان بعثت

مرحوم كلينى با سندِ خود از امام صادق روايت كرده است كه فرمود : « روزهء بيست و هفتم رجب را فراموش نكن ، زيرا آن روزى است كه محمد صلى الله عليه و آله به نبّوت برانگيخته شده است . » « 2 » شيخ صدوق « 3 » و طوسى « 4 » هم آن را روايت كرده‌اند . هم‌چنين كلينى از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه آن حضرت فرمود : « در روز بيست و هفتم رجب رسول‌الله صلى الله عليه و آله به پيامبرى برگزيده شد . » « 5 » او با سند خود از امام رضا عليه السلام نقل مىكند : « خداوند محمد را به عنوان رحمت براى جهانيان در بيست و هفتم رجب به پيامبرى مبعوث كرد و هر كسى كه آن را روزه بدارد ، خداوند ثواب شصت ماه روزه‌دارى را برايش مىنويسد « 6 » . و همين را طوسى نيز نقل نموده است . « 7 » صدوق با سندى از امام رضا عليه السلام نقل مىكند كه حضرت فرمود : « خداوند حضرت محمد را سه شب مانده به آخر ماه رجب به پيامبرى مبعوث كرد و هر كسى كه آن روز را روزه بگيرد ، مثل اين است كه هفتاد سال روزه گرفته است . » « 8 » طوسى با سندى از امام هادى عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « روز بيست و هفتم رجب روزى است كه خداوند حضرت محمد صلى الله عليه و آله را به عنوان رحمت براى جهانيان به پيامبرى مبعوث كرد . » « 9 »
هامش
( 1 ) . التمهيد ، ج 1 ، ص 82 . ( 2 ) . فروع كافى ، ج 2 ، ص 149 . ( 3 ) . من لايحضره‌الفقيه ، ج 2 ، ص 90 از حسن بن راشد از امام صادق عليه السلام . و ثواب الاعمال ، ص 99 . ( 4 ) . تهذيب الاحكام ، ج 1 ، ص 438 و الامالى ، ص 28 . ( 5 ) . فروع كافى ، ج 1 ، ص 469 . ( 6 ) . همان ، ج 2 ، ص 149 . ( 7 ) . تهذيب‌الاحكام ، ج 1 ، ص 438 . ( 8 ) . ثواب‌الاعمال ، ص 83 . ( 9 ) . تهذيب الاحكام ، ج 1 ، ص 438 تا دو خبر آخر كه شيخ آنها را در أمالى ، ص 349 به نقل از امام صادق عليه السلام روايت كرده است و در مصباح‌المتهجّد به نقل از امام جواد در مورد روزهء آن روز سفارش شده است بدون آن كه متعرض بعثت شده باشد . و هم‌چنين رجوع كنيد به وسائل‌الشيعه ، ج 7 ، ص 329 .