عبادت آن حضرت صلى الله عليه و آله پيش از بعثت
طبرسى در إعلام الورى مىنويسد : على بن ابراهيم كه از بزرگان حديث اماميه است مىگويد :
« هنگامى كه رسولالله صلى الله عليه و آله به سى و هفت سالگى رسيد ، چنان مىديد كه هاتفى مىآيد و مىگويد : يا رسولاللّه ! پس فرمود : تو كيستى ؟ گفت : من جبرئيل هستم كه خدا مرا به سوى تو فرستاده است تا تو را به عنوان رسولِ خدا برگزينم . رسولالله صلى الله عليه و آله آن را مخفى نگه مىداشت . پس جبرئيل آبى از آسمان فرو آورد و گفت : اى محمد ! بلند شو و وضو بگير . بدين سان وضوگرفتن را به وى آموخت . » « 1 »
ابن شهر آشوب اين مطالب را در مناقب ذكر كرده و قبل از آن در فصل مبعث به بيان درجات بعثت پرداخته و گفته است : « بعثت رسول اكرم صلى الله عليه و آله داراى درجاتى بوده است : اولين درجهء آن رؤياى صادقه و دومين درجهء آن چيزى است كه شعبى و داود بن عامر « 2 » آن را نقل كردهاند . آنها گفتهاند : خداوند به مدت سه سال جبرئيل را محافظ پيغمبرش قرار داده بود كه در اين مدت نبّى اكرم صلى الله عليه و آله صدايش را مىشنيد ، امّا خودش را نمىديد و پى در پى چيزهايى را به وى مىآموخت ؛ ولى قرآن را نازل نمىكرد . در اين مدّت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مبعوث نشده بود ، امّا به پيغمبرى بشارت داده شده بود . »
منظور شعبى از آنچه كه روايت كرده ، همان مطالبى است كه ابن سعد در طبقاتالكبرى به نقل از واقدى آورده است . در آن جا مىگويد : به مدّتِ سه سال اسرافيل همدم و مراقب رسولالله صلى الله عليه و آله شده بود به طورى كه رسولالله صدايش را مىشنيد ، اما او را نمىديد و سپس جبرئيل مسؤول اين كار شد . « 3 »
منظور از آنچه كه داود از عامر شعبى نقل كرده ، همان چيزى است كه طبرى از او نقل كرده و گفته
هامش
( 1 ) . إعلام الورى ، ج 1 ، ص 102 و از او در قصصالانبياء ، ص 318 و از او در مناقب ابن شهر آشوب ، ج 1 ، ص 43 . و در آخر خبر طبرى آمده است : هنگامى كه چهل ساله شد جبرئيل به او دستور داد كه نماز بخواند و حدود آن را به وى آموخت ، اما وقت آن را معين نكرد و براى همين رسولالله صلى الله عليه و آله در هر وقتى دو ركعت نماز مىخواند .
( 2 ) . در مناقب ، ج 1 ، ص 41 به اين صورت آمده و صحيح آن است كه داود از عامر شعبى روايت كرده است .
( 3 ) . طبقات ابن سعد ، ج 1 ، ص 191 و تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 386 .