. . .
اين مسائل در مقابل كار بسيار بزرگى كه عضدالدوله در آن شرايط سخت و دشوار انجام داده است ، درخور اهميت نمىباشد . همچنين نقل شده است كه ابواسحاق صابى كه عضدالدوله او را زندانى نمود و سپس در سال 371 ه . ق / 981 م ، او را آزاد كرد ، قصيدهاى را به همين مناسبت در مدح عضدالدوله و ستايش عمارتش براى وى فرستاد . « 1 »
اين عمارت با اصلاحات فراوانى همراه بوده و به مرور زمان ، اضافاتى نيز به آن افزوده شده است . اين اصلاحات در زمانى اتفاق افتاده كه درباره بارگاه و مزار مقدس اميرمؤمنان ( ع ) هيچگونه نگرانى وجود نداشت ؛ زمانى كه برگشتناپذير است ، چرا كه عضدالدوله نيز بازگشت ندارد . گويا مزارى را كه عضدالدوله بنا نهاد ، از ناحيه بيرون مزار ، فاقد ديوار يا حصار بود ؛ چنانكه ابناثير مىگويد :
در سال 400 ه . ق / 1010 م ، ابوحمد بن سهلان كه كارگزار عراق در سال 406 ه . ق / 1015 م شده بود ، به شدت مريض گرديد . او نذر كرد كه اگر از بيمارىاش شفا يابد ، اطراف مقبره امام على ( ع ) را حصاركشى نمايد . وقتى ابومحمد شفا يافت ، دستور داد دور تا دور مرقد مطهر امام على ( ع ) را حصاركشى كنند . « 2 »
تصوير شماره 80 . آينههاى مقرنسكارى شده كه زينتبخش يكى از نماهاى شمالى رواق است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : الكامل في التاريخ ، ابن اثير ، ج 8 ، ص 712 .
( 2 ) . ر . ك : همان ، ج 8 ، ص 59 .