قصيدهاى كه گفته شده ابنحجاج آن را در محضر عضدالدوله هنگام همراهى او سروده است . از جمله افراد ديگرى كه در آن هنگام ، ملازم عضدالدوله بودهاند ، شريف مرتضى است . شريف مرتضى از تكميل سرودن شعر ابن حجاج ممانعت به عمل آورد . علت آن ، هجوى بود كه در شعر آمده بود . اين مسئله باعث دلشكستگى و اندوه حجاج گرديد .
در آن شب ، اميرمؤمنان ( ع ) به خوابش آمد ؛ درحالىكه از شاعر خشنود بود و به وى خبر داد كه شريف مرتضى ، به ديدنش مىآيد و از او بابت كارش ، معذرتخواهى مىكند . شريف مرتضى نيز در همان شب ، اميرمؤمنان ( ع ) را در خواب زيارت كرد . حضرت امير ( ع ) او را به سبب رفتارش در حق ابن حجاج مؤاخذه كرد . هنگامى كه از خواب بيدار شد ، نزد او رفت و از وى عذرخواهى نمود و دلش را به دست آورد .
ابن حجاج در روز دوم ، سرودن قصيده را از سرگرفت ؛ درحالىكه در محضر عضدالدوله بود . احتمال مىرود كه اين داستان ، جعلى باشد ؛ چراكه حوادث آن با عمر شريف مرتضى همخوانى و تناسب ندارد ؛ زيرا ولادت شريف مرتضى در تاريخ 436 ه . ق / 1044 م ، اتفاق افتاده است .
همچنين درباره سرودن اين قصيده ، گفته شده كه ابن حجاج آن را در غياب عضدالدوله سروده است . مؤلف به درستى نمىداند آيا حقيقتاً شريف مرتضى بين زائران اين سفر بوده است يا نه ؟ بهويژه بعد از آنكه ابن اثير هنگام ذكر حوادث سال 369 ه . ق / 980 م ، مىگويد :
عضدالدوله در آن سال ، سرپرست طالبيان ، ابوالحسين موسوى ، پدر شريف رضى ، و نيز برادر ابوالحسين ، ابوعبدالله را دستگير مىكند و نقيب يا سرپرست طالبيان كه همان پدر شريف رضى بود ، تا زمان به قدرت رسيدن فرزند عضد الدوله ، يعنى صمصام الدوله ، آزاد نگرديد . « 1 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : الكامل في التاريخ ، ج 8 ، ص 710 .