نقل از ابن طاووس ، در كتاب « فرحة الغري » نقل كرده و گفته است كه اين روايت به طرق ديگرى نيز نقل شده است كه با روايت شيخ طوسى ، هماهنگى دارد ؛ از جمله آن روايات ، روايتى است كه آن را با خط ابويعلى ، محمد بن حمزه جعفرى ، داماد شيخ مفيد و جايگزين ايشان پس از وفات شيخ مفيد ، ديده است « 1 » ؛ همانگونه كه علامه مجلسى ، اين روايت را در يك نسخه مورد تأييد از كتاب « مزار » ابن داوود قمى ، ديده است كه تاريخ آن به سال 360 ه . ق / 971 م برمىگردد .
همچنين اين روايت را « شيخ محمد بن الحاج عبود الكوفى القارئ الغروى الحائرى » ، در كتاب « نزهة الغري في تاريخ النجف و الغري السري » ، به نقل از « الفرحة » ، با اندكى تغيير ، آورده است . « 2 »
گويا شيخ محمد ، متوجه اين موضوع بوده است كه داستان نبش قبر امام على ( ع ) و صندوق مورد بحث ، به يك شخصيت عباسى برمىگردد كه در كوفه به سال 273 ه . ق / 886 م ، وجود داشته است كه بهصورت اتفاقى ، هم اسم با داوود بن على ، عموى سفاح و منصور عباسى است .
سيد محسن الامين ، در كتاب « اعيان الشيعة » ، بعد از آنكه سخن گفتن از بناى هارون الرشيد را به پايان مىرساند ، داستان صندوق مورد بحث را كه به داوود عباسى نسبت داده شده است ، ذكر مىكند . او در حاشيه مىگويد :
برخى از معاصران گفتهاند كه اين داوود ، همان داوود بن عيسى بن موسى ابن محمد بن على بن عبدالله بن عباس است . اما گفته خواهد شد كه اسماعيل بن عيسى گفته است : عمويم داود ، و اگر داوود فرزند عيسى باشد ، برادر اسماعيل خواهد بود ؛ نه عمويش . مگر اينكه اسماعيل و پدرش ، هر دو عيسى يا غير از اين ، ناميده شده باشند . « 3 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : بحارالانوار ، ج 42 ، صص 311 - 314 .
( 2 ) . ر . ك : موسوعة النجف الاشرف ، ج 2 ، ص 167 .
( 3 ) . ر . ك : اعيان الشيعه ، سيد محسن الامين ، ج 1 ، ص 536 .