نعمت خداوند كافر مىشوند ؟ » « 15 » .
بر اساس اين آيه جنگ در حرم حرام است تا آن حد كه گاه كسى قاتل برادر يا پدر خويش را در حرم مىديد و نمىتوانست متعرّض او شود و پيوسته اگر جنگى بود در خارج از آن صورت مىگرفت تا مردم در اطراف اين خانه از امنيت برخوردار باشند خانهاى كه « نخستين خانهاى كه براى مردم بنا شده همان خانه است كه در مكّه قرار دارد و مبارك است و خاستگاه هدايت جهانيان » « 16 » .
به همين سبب بود كه رسول خدا ( ص ) در جريان فتح مكّه مؤكّدا از هر گونه جنگ و خونريزى نهى فرمود و به مردم نيز امان داد تا ناگزير به دفاع از خود نشوند و جنگى در نگيرد . آن حضرت فرمود : « هر كس در مسجد الحرام باشد در امان است و هر كس به خانهء خود برود و در بر روى خويش ببندد در امان است » . او همچنين به هر كس كه امان مىخواست امان مىداد مگر كسانى كه جنايتهاى آشكارى داشتند و حتّى برخى از آنان پس از اسلام گزيدن مرتد شده و برخى مسلمانى را پس از اخذ ديه از او به قتل رسانده بودند .
هدف از اين تأكيد رسول خدا ( ص ) بر جلوگيرى از جنگ و خونريزى پاسدارى از حرمت مسجد الحرام و شرافت و حرمت مكّهء مكرّمه بود ، هر چند على رغم اين احتياط شديد در پاسدارى از حرمت خانهء خدا و جلوگيرى از هتك اين حرمت گروهى از مشركان كه حتّى معنى صلح را نمىدانستند بر نيروهاى خالد بن وليد يورش بردند و سپاه او ناگزير شد تيرهاى مهاجم را به وسيلهء جنگ و دفاع از خود دفع كند و در نتيجه بيش از ده تن از مشركان و دو تن از مسلمانان به قتل رسيدند و البتّه در اين ماجرا ، بىترديد ، همان مهاجمان حرمت خانهء خدا را شكسته بودند و نه كسانى كه در سپاه خالد از خود دفاع كردند و نيز هر چند رسول خدا ( ص ) خود ريختن خون گروهى را - گر چه به پرده كعبه بياويزند - مباح
هامش
( 15 ) - عنكبوت / 67 .
( 16 ) - آل عمران / 96 .