ديدار
630 - در اينجا نمىگوييم « نبرد » ، بلكه مىگوييم « ديدار » ، چرا كه آنچه در اينجا صورت گرفت تنها يك ديدار براى پاك ساختن دلها از كينههاى گذشته و ملاقاتى ميان دلها بر خوان رحمت بود پس از آن كه مدّتى در صحنهء كارزار و نبرد با يكديگر روياروى شده بود . اينك جاى اين پرسش باقى است كه چه كسى توان چنين كار با عظمتى را داشت جز رسول پروردگار عالميان و همان كه دلهاى آنان را به همديگر نزديك ساخت و همان كه از جانب خداوند اين پيام را به مردم مىرساند كه : « نعمت خداوند بر خود را به ياد آريد آن هنگام كه با يكديگر دشمن بوديد و او دلهاى شما را با يكديگر نزديك و آشنا ساخت و با يكديگر برادر شديد و نيز بر لبه پرتگاه آتش بوديد و او شما را از آن نجات داد » « 7 » .
رسول خدا ( ص ) وارد مكّه شد نه به عنوان كسى كه براى جنگ آمده است بلكه به عنوان كسى كه از روى مسالمت آمده و مىخواهد دلها را بر نور ايمان بگشايد .
در سپاه رسول خدا ( ص ) زبير بن عوام فرماندهى جناح راست ، خالد بن وليد فرماندهى جناح چپ و فرماندهى مهاجرين را ابو عبيده عامر بن جراح بر عهده داشت و همه آهنگ ورود به مكّه مكرّمه را داشتند ، از شمال زبير بن عوام با گروه تحت امر خود ، از جنوب خالد بن وليد با گروه خود ، از شمال غرب ابو عبيده با مهاجران و از غرب سعد بن عباده در رأس انصار روانه شهر بودند . رسول خدا ( ص ) به آنان امر فرموده بود كه وارد جنگ نشوند و كسى را به قتل نرسانند ، چه ، آنان نه براى جنگ بلكه براى تثبيت صلح به اين شهر مىروند .
در اين ميان آن حضرت اطّلاع يافت كه همه يا گروهى از اوباش مكّه و نه سران و بزرگان آنان قصد دارند چهرهء اين رويارويى را زشت جلوه دهند ، ابو هريره
هامش
( 7 ) - آل عمران / 103 .