نتايج نبرد يك پيروزى ناميده نشود ، هر چند برخى از نويسندگان گفتهاند : « تنها نتيجهء اين غزوه بسلامت در رفتن سپاه اسلام بود و نه يك پيروزى » . امّا ما مىگوييم اين يك پيروزى بود ، به اين دليل كه :
الف : پيامبر ( ص ) آن را يك پيروزى و سپاهيان اين نبرد را كه به مدينه برگشتند « مهاجمان » خواند .
ب : مسلمانان غنايمى از اين نبرد به همراه آوردند ، در حالى كه هيچ چيز از ايشان گرفته نشده بود .
ج : كشتگان مسلمان در اين ماجرا دوازده تن بودند كه تعدادى اندك به شمار مىروند ، در حالى كه كشتگان كافران بيرون از شمار بودند . به اين دليل است كه مىگوييم در اين نبرد مسلمانان به پيروزى قاطعى دست يافتند و پرچم كافران سرنگون و پرچم مسلمانان و كلمة اللّه اعتزاز و اهتزاز يافت .
ابن كثير دربارهء نتايج اين غزوه مىگويد :
« اين بسيار مهم است كه دو سپاه كه از نظر دينى دشمن يكديگر هستند با يكديگر روبرو شوند در حالى كه يكى از اين دو سپاه يعنى سپاهى كه در راه خدا مىجنگد تنها سه هزار نفر باشد و ديگرى يعنى سپاه كفر شامل دويست هزار نفر يكصد هزار از روميها و يكصد هزار از اعراب مسيحى - باشد و اين دو سپاه درگير جنگ و نبرد با يكديگر شوند و با همهء اينها تنها دوازده نفر از مسلمانان كشته شوند ، آن هم در حالى كه شمار فراوانى از مشركان كشته شدهاند .
اين تنها خالد است كه مىگويد : « در آن روز نه شمشير در دستم شكست و جز يك تيغهء يمنى چيزى در دستم نماند » . اكنون فكر مىكنيد چقدر از افراد دشمن با اين شمشيرها كشته شده باشند ؟
بگذريم از ديگر قهرمانان و دلاوران حامل قرآن كه در آن زمان و در هر زمان ديگرى بت پرستان را - كه لعنت خدا بر آنان باد - محكوم شمشيرهاى خود كردند .
اين وضعيّت حقيقة مصداق آن آيه [ آل عمران / 13 ] است كه مىفرمايد :
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 215
مساهمون: حسين صابري
ص٢١٥