سريّهء عبد اللّه بن رواحه
586 - هر چند يهوديان توان نظامى خود را در جزيرة العرب از دست داده بودند ، امّا هنوز تعدادى از آنان به صورت پراكنده در آن سرزمين وجود داشتند و بيم آن مىرفت بتوانند در گوشهاى از اين سرزمين به گردآورى نيرويى عليه مسلمانان بپردازند .
به همين دليل رسول خدا ( ص ) پيوسته در تعقيب اخبار آنان بود تا اگر كسى از ايشان سر به قيام و شورش بردارد او را مغلوب سازد به گونهاى كه توان تجمّع نيرو عليه آن حضرت را نداشته باشند .
واقدى به سند خود به نقل از زهرى مىگويد : رسول خدا ( ص ) عبد اللّه بن رواحه را در رأس سى سوار به مأموريّتى به سوى يسير بن رزام يهودى فرستاد ، چه به آن حضرت خبر رسيده بود كه يسير بن رزام به متّحد ساختن غطفان براى تهاجم عليه مسلمانان پرداخته است . غطفان قبل از اين نيز داراى روابط مودّت آميز و دوستانه با يهوديان خيبر بود و به آنان گرايش داشت و به همين سبب نيز رسول خدا ( ص ) هنگام محاصرهء يهوديان اردوگاه سپاه خود را در نقطهاى ميان غطفان و يهوديان قرارداد و با ممانعت از رسيدن آنان به يهوديان دژهاى يهود را در هم كوبيد و فتح كرد . ظاهرا قصد يسير بن رزام آن بوده است كه همكارى پيشين ميان يهود و غطفان را تجديد كند .
امّا اين خبر به رسول خدا ( ص ) كه پيوسته مراقب و هشيار بود رسيد و آن حضرت براى پيشگيرى فساد و فتنه قبل از وقوع آن عبد اللّه بن رواحه را روانهء مأموريّت ساخت . عبد اللّه به سراغ يسير رفت و چنين وانمود كرد و اين گمان را در او به وجود آورد كه رسول خدا ( ص ) در پى او فرستاده تا او را به ادارهء اراضى خيبر بگمارد . در پى اين حيله او به همراه سى تن از مردان يهودى در پى عبد اللّه روانه شد ، در حالى كه در كنار هر يك از مسلمانان يك مرد يهودى قرار داشت . هنگامى