است و نيز شامگاه و آن هنگام كه ظهر بر شما فرا مىرسد » « 9 » . بنابراين ، نماز در اوقات خاصّى مطلوب بالذّات و در وقت خود وسيلهء تطهير دل و از ميان بردن زنگار آن است و نبايد دل را واگذاشت تا زنگار بر آن بنشيند و بدين ترتيب اگر نماز واگذاشته شود و زنگار بر دل نشيند اين كاستى را هيچ چيز جز توبه بر طرف نمىكند .
نگارنده بر اين عقيده است كه در صورت ترك نماز بدون عذرى براى آن توبه لازم است و البته قضاى آن نيز در كنار توبه مىتواند مفيد باشد و خداوند بخشندهء آن كسى است كه توبه كند ، ايمان آورد و راه هدايت جويد .
تحريم متعه
569 - در البداية و النهاية چنين آمده است :
« صاحبنظران درباره حديثى كه در صحيحين از طريق زهرى از عبد الله و حسن فرزندان محمّد حنفيّه به نقل از پدرش على بن ابى طالب ( ع ) آمده سخن گفتهاند . آن حديث چنين است كه رسول خدا ( ص ) در غزوهء خيبر از متعه و از خوردن گوشت الاغ نهى فرمود .
اين عبارت صحيحين از طريق مالك و ديگران و به نقل از زهرى است و مقتضى آن است كه ازدواج موقت در جريان غزوهء خيبر منع شده باشد . امّا اين از دو جهت با اشكال مواجه است :
الف : در روز خيبر زنانى در سپاه حضور نداشتهاند كه به ازدواج موقّت با آنان نيازى وجود داشته باشد ، چرا كه در طى آن غزوهء سپاهيان با بهرهورى از كنيزان به اسارت درآمده از ازدواج موقّت بىنياز بودند .
ب : در صحيح مسلم به نقل از ربيع بن مسيره از معبد از پدرش روايت كرده است كه رسول خدا ( ص ) به آنان در زمان فتح مكّه اجازهء ازدواج موقّت داد و سپس هنوز از مكّه بيرون نرفته بود كه ديگر بار از آن نهى كرد و فرمود : « خداوند
هامش
( 9 ) روم / 17 .