ماشبا : يعنى ماش آش .
( ( 3370 ) ) گفت چونى گفت مُردم گفت شكر * شد از اين رنجور پر آواز و نكر
ن 166 22 - ك 66 34
نكر : به ضم اول ، انكار .
( ( 3371 ) ) كين چه شكرست او عدوّ ما بُدست * كر قياسى كرد و آن كژ آمدست
ن 167 1 - ك 66 34
كر قياسى كرد : كر را با كژ جناس خطى است .
( ( 3377 ) ) خاطر رنجور جويان صد سقط * تا كه پيغامش كند از هر نمط
ن 167 7 - ك 67 5
سقط : ناسزا .
نمط : طرز و روش .
( ( 3379 ) ) كظم غيظ اين است آن را قى مكن * تا بيابى در جزا شيرين سخن
ن 167 9 - ك 67 6
كظم غيظ : فرونشاندن خشم .
( ( 3380 ) ) چون نبودش صبر مىپيچيد او * كين سگ زن روسپىّ حيز كو
ن 167 10 - ك 67 6
روسپى : به پاء فارسى ، به وزن دوستى . فاحشه .
حيز : هيز و مخنث .
( ( 3384 ) ) بس كسان كايشان عبادتها كنند * دل به رضوان و ثواب آن نهند
ن 167 14 - ك 67 8
عبادتها : به باء موحده .
( ( 3385 ) ) خود حقيقت معصيت باشد خفى * آن كدر باشد كه پندارد صفى
ن 167 15 - ك 67 9
كدر : تيره .
صفى : صافى و با صفا .
( ( 3389 ) ) فاتقوا النار التي اوقدتموا * انكم فى المعصية ازددتموا
ن 167 19 - ك 67 11 فاتقوا النار : اقتباس است . ( 1 ) يعنى بپرهيزيد آتشى را كه افروختهايد ، بدرستى كه شما معصيت را زياد كردهايد .
( ( 3390 ) ) گفت پيغمبر با عرابى ما * صل انك لم تصل يا فتى
ن 167 20 - ك 67 11
هامش
( 1 ) قرآن كريم ، سورهء بقره ، آيهء 24 .