در پاسخ بايد اظهار داشت او در اين مدّت به اداى حق تبليغ رسالت الهى پرداخته بود ، چرا كه او براى جنگ مبعوث نشده ، بلكه براى تبليغ رسالت الهى مبعوث شده بود و در اين ميان جنگ تنها وسيلهاى براى دفع كسانى به شمار مىرفت كه در مقابل دعوت قرار مىگرفتند ، يا عليه پيامبر ( ص ) و مسلمانان توطئه مىكردند و يا براى بازداشتن مردم از دين خود تلاش مىنمودند . بنابراين جنگ و نبرد تنها براى حمايت از دعوت و آن اصل همه اهداف بود ، دعوتى كه با بيان احكام الهى براى مردم عهدهدار تبليغ رسالت خداوند مىشد .
در ساير موارد نيز رسول خدا ( ص ) در فواصلى كه ميان غزوهها در مدينه اقامت مىفرمود به بيان حقايق رسالت محمّدى ، تبيين احكام شرعى ، آموختن تعاليم الهى به مردم و آموختن قرآن به منظور حفظ كردن آن يا پارههايى از آن به صحابه مىپرداخت تا در نتيجه مجموع صحابه روى هم كل قرآن را حفظ داشته باشند ، هر چند در اين ميان برخى چون زيد بن ثابت بتنهايى همهء قرآن را حفظ داشتند . به عبارتى ديگر كار رسول خدا ( ص ) در فاصلهء ميان غزوهها تبليغ فرمانهاى الهى ، بيان راههاى اجراى اين فرامين و به عمل در آوردن آنها و بالاخره تعليم حقايقى به مردم بود كه آموزش آن جز با عادت دادن مداوم آنان بدان ممكن نيست .
از اين پيش ديديم كه پس از غزوهء بنى نضير خداوند آيات تحريم خمر را بر پيامبر ( ص ) نازل كرد و اينك زمان آن بود كه آن حضرت به اجراى اين تحريم از طريق بيان مجازاتهايى كه مردم را از اين كار باز مىدارد بپردازد . در همين دوره بود كه شرابخوارى را به حضور پيامبر ( ص ) آوردند و آن حضرت با دو كفش چهل ضربت بر بدن او زد كه مجموع ضربههايى كه با دو كفش بر بدن او وارد آمد هشتاد ضربه شد و از همين جا بسيارى از صحابه حدّ شرب خمر را هشتاد ضربه دانستند .
پيامبر همچنين در منع شراب تأكيد فراوان و سختگيرى كرد و در مورد شرابخوار فرمود : « اگر شراب بخورد او را بزنيد ، اگر دوباره بخورد باز هم او را شلاق زنيد و اگر براى بار سوّم دست به اين كار بزند او را بكشيد » .
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 621
مساهمون: حسين صابري
ص٦٢١