پس پروردگارا آن نصرتى را كه وعده داده بودى محقّق ساز . پروردگارا آنان را همين امروز هلاك ساز » .
روايت شده است كه ابو بكر نيز با پيامبر در جايگاه بود و معاذ بن جبل به همراه تنى چند از انصار در پيرامون جايگاه حفاظت از آن را بر عهده داشتند .
رسول خدا ( ص ) پيوسته در حال دعا و تضرّع به درگاه خداوند بود و علاوه بر آنچه آورديم ، آن سان كه على ( ع ) روايت كرده است مىفرمود : « پروردگارا آنچه به من وعده دادهاى محقّق ساز پروردگارا نصر و يارى خود را به ما ارزانى بدار » . آن حضرت آنقدر دستهاى خود را به آسمان بلند مىكرد كه ردا از شانهء او مىافتاد و ابو بكر كه آنجا بود آن را بر روى شانههاى او قرار مىداد و حتّى از شدت زارى و ناله رسول خدا به درگاه خداوند از روى دلسوزى به آن حضرت گفت :
« اندكى از اين مناجات خود با پروردگارت بكاه كه او آنچه را وعده داده است برايت برآورده خواهد ساخت » .
آرى رسول خدا ، اين فرمانده حكيم و رشيد به خاطر محبت با سپاه خويش و تك تك افراد اين سپاه و نيز به سبب شدّت علاقهمندى به هدف اين جهاد يعنى حمايت از يگانه پرستى و از ميان بردن بت پرستى فراوان به درگاه خداوند دعا و تضرّع مىكرد و البتّه در كنار آن در تقويت اراده و عزم بر قتال در سپاه دوست داشتنى خويش تلاش مىفرمود و به عبارتى ديگر به سپاه خود روى مىآورد تا آمادهء نبرد شود و با استفاده از توان آن در راه به دست آوردن پيروزى بكوشد و آنگاه با توكل بر خداوند به درگاه او روى دعا و تضرّع مىآورد تا از او كمك بگيرد و به مدد او خود و سپاهش توان نبرد و مبارزه و توان توكّل و اعتماد بر خداوند يگانهاى يابند كه بدون ارادهء او هيچ كارى شدنى نيست .
رسول خدا ( ص ) در اجراى فرمان خداوند كه « اى پيامبر مؤمنان را به نبرد تشويق كن » « 12 » به تشويق و روحيّه دادن به سپاه خود پرداخت و به آنان فرمود :
هامش
( 12 ) - انفال / 65 .