ب : يكى ديگر از مظاهر فرماندهى رسول اكرم ( ص ) مساوات و برابرى او ميان خود و سربازان است به گونهاى كه هر سربازى خود را در كنار آن حضرت احساس مىكرد و در حقوق و تكاليف يك سرباز با او برابر بود . گوياترين گواه اين حقيقت آن است كه آن حضرت خود به همراه علىّ بن ابى طالب ( ع ) و مرثد يك شتر داشتند و هر سه به نوبت از آن استفاده مىكردند و حتّى هنگامى كه نوبت پياده روى او فرا رسيد و آن دو مىخواستند آن حضرت را از اين امر معاف بدارند اين خواسته را ردّ كرد و فرمود : « شما از من قويتر نيستيد و من نيز از شما بيشتر از اجر و پاداش بىنياز نيستم » .
اكنون اين وضعيّت را با وضعيّت سربازان مسلمان و بويژه سربازان مسلمان مصر در عصر اخير مقايسه و عوامل تفرقه افكن و تبعيض آميزى را مشاهده مىكنيم كه باعث مىشود گروهى در آتش جنگ بسوزند و گروهى ديگر از ناز و نعمت برخوردار شوند و اگر در اين ميان پيروزيى در كار باشد افتخارات آن را از آن خود سازند و هيچ امتياز و افتخارى به كسانى كه طعمهء زبانههاى آتش جنگ شدهاند تعلّق نگيرد و به همين سبب شكست در پى شكست به وجود آيد .
ج : از ديگر مظاهر فرماندهى پيامبر ( ص ) دادن اين احساس به سربازان است كه آنان به اختيار خود وارد جنگ مىشوند و هيچ اكراهى در كار نيست ، بلكه آنان خود با اين كار در پى اجر اخروىاند و اگر در پرتو هدايت الهى پيروزى به دست آورند براى خود آنان و براى آن حقيقتى خواهد بود كه آنان به دفاع از آن برخاستهاند و اگر كشته شوند نيز به افتخار شهادت و به بهشت خشنودى خداوند دست يافتهاند و هيچ فاصلهاى ميان آنان و بهشت نيست اگر به جنگ بپردازند و كشته شوند .
بنا بر اين آنان دست به تجارت سود آورى مىزدند كه خود انتخاب كرده و بدان مجبور نشدهاند ، آن سان كه خداوند مىفرمايد : « خداوند جان و مال مؤمنان را از آنان خريد به بهاى آن كه بهشت از ايشان باشد و آنها نيز در راه خدا نبرد كنند ، بكشند و كشته شوند . اين وعدهء خداوند و حقّى بر اوست كه در تورات و انجيل و قرآن
خاتم النبيين ( ص ) ( خاتم پيامبران ص ) ( فارسى ) — صفحة 388
مساهمون: حسين صابري
ص٣٨٨